Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

każdy ma swojego trolla
rośnie przez lata gdzieś w środku

pewnie nie wiesz dlaczego
jestem smutna kiedy nie piszę

mówisz że jestem brzydka
mam się tym martwić
bo to taki rodzaj brzydoty której nie leczą

to świadczy o tobie
nie potrzebuję zgody na szczęście

żeby chronić dzieci udawałam że złość nie istnieje
wyrzucona na zewnątrz

niestety
uśmiechnięte kobiety często ranią
a moja matka uważa że jest idealna

teraz krzyczę
możemy być szczęśliwi

codzienną miłością tworzy się rodzinę

Opublikowano

@Penelope_Coal
Tłumienie złych emocji jest wypieraniem prawdy o rzeczywistości. Wcześniej czy później miara się przebierze, zabraknie miejsca w środku i buchnie bulgocząca lawa z wulkanu. Każdy człowiek potrzebuje "wykrzyczeć" ból, aby zrobić miejsce na próbę rzeczowego dialogu.

Podoba mi się puenta z iskierką nadziei.

Serdecznie pozdrawiam :)

Opublikowano

@Zbyszek_Dwa
Ponieważ obiektywnie rzecz biorąc, dzieciństwo miałam nielekkie, staram się teraz cieszyć każdym dniem, a jednak - stłumione, wyparte kiedyś emocje, po latach powracają. Ja swoją rodzinę buduję przy pomocy dwóch rodzajów emocji: dobrych i złych. I nie zachęcałabym nikogo do tłumienia ich w sobie.
Pozdrawiam:)

Opublikowano

@Penelope_Coal
Dobry temat na wiersz. Utwór posiada głębię w znaczeniu psychologicznym.
Emocje odzwierciedlają stosunk człowieka do rzeczywistości.
Posiadamy ich całą paletę z rożnymi odcieniami.
Są emocje, których nie powinno się tłumić i są takie, których nie dajemy rady tłumić.
PozdrawiaM.

Opublikowano

@Marlett
Bardzo słusznie, Marlett. Są też takie uczucia, które trzeba szybko wypluć i przysypać ziemią. To te, które z niezrozumiałych względów powodują u innych wzgardę graniczącą z agresją. Cieszy mnie twoja pozytywna recenzja. Pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz podobno miłość ma dodawać skrzydeł, piosneczka super:) 
    • @Leszek Piotr Laskowski  pieknie ujęte Pozdrawiam 
    • @Sylwester_Lasota dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Anastazja1 dzięki serdeczne  
    • Brylantowy dzwoneczek w głosie małej Zuzanny. W białej sukni, czółenkach. Delikatny rys twarzy. Starców lgnięć nie zapraszaj, niech usiądą za wodą. Dwa anioły jej strzegą, koronkowej łzy welon. Dwoje sobie ślubuje. Co w ogrodzie się kryje? Innym dąb i lentyszek króluje, a im wierność do miłości, co wszystko wybacza i nie rani. Dla nich miód i wesele. Losy wyzwań na szali.      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Jacek_Suchowicz, długo się zastanawiałem co odpowiedzieć na Twój komentarz, bo, w sumie, to się z Tobą zgadzam, ale... No właśnie, było jakieś ale, które nie dawało mi spokoju, a którego jakoś nie potrafiłem ubrać w słowa, aż w pewnym momencie odpowiedź przyszła do mnie sama. Pozwolę ją sobie tutaj w całości zacytować:   1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm. 2 Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie, 3 wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim! 4 Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność. 5 Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę. 6 Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych, 7 którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw? 8 Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu 9 - jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy - 10 by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady. 11 [Każdy] bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa. 12 Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie. 13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną. 14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i [taka] przyszłość miłośników własnej mowy. 15 Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem. 16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze. 17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu: 18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim. 19 I chociaż w życiu sobie pochlebia: «Będą cię sławić, że dobrześ się urządził», 20 musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła. 21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.   To jest PSALM 49 z Księgi Psalmów, zacytowany z Biblii Tysiąclecia.     Pozdrawiam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...