już jesień, proszę pani

[teresa943]

coraz niżej zapada słońce
swawolnik wiatr igra srebrem
pod kasztanem jak dawniej
dyskretna ławka spływa
pamiętaniem

tyle tu kochanych odcieni rozmarzeń
i perłowych roztkliwień z drobiną żalu
strząsam dotyk cieni

niecierpliwy czas przynagla do ludzi
zawsze warto
nawet gdy na progu jeszcze echo
wspomnień

konkretny człowiek nadzieją tu
i teraz

2014-03-31

[Zbyszek_Dwa]

Takie zamyślenie na chwilkę Krusiu :)
pod kasztanem na ławeczce w ciszy
a potem
strząsam dotyk cieni
cierpliwy czas przynagla do ludzi

Pięknie :)
Serdecznie pozdrawiam :) Zbyszek.

[Gość]

@teresa943
biorę zakończenie. reszta jak dla mnie zbyt cukierkowata.

[teresa943]

@Zbyszek_Dwa
"jesienna pani" ma w sobie wiele ciepła, wszak za nią szmat różnorakich doświadczeń, nie zatrzymuje ich dla siebie, bo wciąż są obok ludzie potrzebujący. Żeby dawać nadzieję, trzeba ją mieć w sobie. Z pustego nie nalejesz...

Dziękuję Zbyszku i pozdrawiam jesiennie :)

[teresa943]

@oskari_valtteri
Dzięki za zabranie zakończenia ale ...ta reszta, którą pomijasz, to klimat, w którym rodziło się owo "przynaglenie do ludzi" - wszystko dzieje się zawsze w jakiejś scenerii, która mobilizuje do działania lub zniechęca.

Serdeczności :)

[Mieczysław_Borys]

teresa943 - "strząsam dotyk cieni"

"gdy na progu jeszcze echo
wspomnień"

Pięknie, Krzysia, masz natchnienie i romantyzm, a to bierze się tylko z tego, gdy osoba jest wrażliwa lub coś przeżyła. Miło i serdecznie pozdrawia Mietko.

[teresa943]

@Mieczysław_Borys
Zgadza się - zarówno natchnienie jak i doświadczenie są wiarygodną inspiracją do pisania. Gdyby nie nieszczęśliwa miłość Mickiewicza do Maryli, nie byłoby tak pięknych "Ballad i romansów". Gdyby nie śmierć Urszulki, nie byłoby "Trenów" Kochanowskiego itd. itp.

Dziękuję Mietku i serdecznie pozdrawiam :)