o mnie, upadłej XIX

[Ivette_]

cieszę się dzisiaj z ciała co zahacza o bruk


siedzę u wyjścia
tam gdzie za wysoko
okna przyczajone na obłoki
i zaczyna się wędrowanie
po nitce głodnej ciemności
to już dwie stopy
dwie noce
jeden poranek
usta dwie wargi i statek powietrzny to my
w cieniu który jest smutkiem tego miasta
będziemy razem samotnie ja stopy ja usta skradać na ziemię
aż wzejdzie słońce i wysuszy jedno serce jedną krew

[zamiatacz_ulic]

@Ivette_
Pięknie, może?
A może, jakby tak,
Spojrzeć w Samą Siebie,
czy Bliskość, od próby osiągnięcia
kolejnego ORGAZU, jest ważniejsza?