Apokalipsa

[Anna Rejniak]

Jąłeś w dłoń krzyż mosiężny
wrzeszcząć jak oszalały
i biegłeś z nim jak z karabinem
za tobą tłumy gnały

Bóg z nieba gromy zrzucił
trzeszcząc burzą szaloną
trafił piorunem w ludzi
wiedząc że wszyscy spłoną

stanąłeś nagle w tych płomnieniach
czerń niebo przysłoniła
krzyż z dłoni się na ziemie zsunął
a dusza twa zawyła

Dusza twa padła zrozpaczona
tonąc w krwi ludzkości
krwi co choć ugasiła pożar
spruchniałe ocaliła kości...

[Damian Cz.]

Dla mnie to jest bardziej opowiadanko rymowane z być może jakimiś elementami poetyki, ale nie trafia do mnie zupełnie. "Jąłeś", "dusza zawyła"? Co to ma być? Zupełnie nie o to chodzi. Zdecydowanie dział o poziom niżej. Chyba zbyt wiele emocji starałaś się przenieść naraz i wyszedł bełkot. Przynajmnniej ja tak to postrzegam, czekam na następne utwory.

[Michał_Zawadowski]

słabe, wygląda nieco bezładnie. literówki i ortografia też takie sobie.

[marzenka]

Może i pomysł był, ale wykonanie pozostawia wiele do życzenia... Rymy, rytm i za dużo niepotrzebnego patosu. Ale oczywiście można nad tym wierszem popracować i zmienić na lepsze :)
Pozdrawiam!

[Anna Rejniak]

az nie wiem co odpisac...szczerze mowiac za bledy az trudno mi nie przeprosic ale jest to finalna kwestia dyslekcji. Jestem bardzo zaskoczona komentarzami bo tym wierszem zajelam pierwsze miejsce w stargardzkim konkursie i zostal opublikowany w lokalnych gazetach...
poza tym wiem ze pisalam go czujac a nie ukladajac ... i tym bardziej jestem w nieskorym do radosci szoku. ale dziekuje za wszytkie komentarze...chyba czas zdac sobie sprawe z beznadziejnosci moch tekstow.