Artur_Bielawa Opublikowano 27 Lipca 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 27 Lipca 2014 Wino sączę z twych czerwonych ust tak jak wodę z stu płaczących brzóz słońce nas otula w sieć pajęczych nić już będziemy mogli tu dla siebie żyć Usiądź ze mną w tą gwiaździstą noc zmieścisz się pod niebem zabierz tylko koc zatańcz dla mnie wśród porannych mgieł może znajdziesz w swoim życiu nowy cel Do rozdartych wspomnień przyłóż zimny nóż jak ogrodnik zetnij kolce z białych róż los w ściśniętej dłoni w drogę z sobą weź nie zapomnij o mnie gdy go będziesz nieść W zakamarkach duszy jednak wciąż się tli to nie ogień lecz po suszy spadną łzy wypij ze mną jeszcze jeden wina łyk nie pozbierasz szkieł z potłuczonych szyb Krople rosy schłodzą nowy dzień stare czasy coraz szybciej chcą usunąć w cień śpieszmy się nim wiatr wywieje nam spod stóp żółte kwiatki z których w deszczu zbieraliśmy miód
Marlett Opublikowano 28 Lipca 2014 Zgłoś Opublikowano 28 Lipca 2014 Krople rosy schłodzą nowy dzień stare czasy coraz szybciej chcą usunąć w cień śpieszmy się nim wiatr wywieje nam z pod stup żółte kwiatki z których w deszczu zbieraliśmy miódspod stóp
Artur_Bielawa Opublikowano 29 Lipca 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Lipca 2014 @Marlett dzięki za wyłapanie ,,kruczka":-) pozdrawiam
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się