i Ty

[Sabre_Wolfik]

i Ty z głową tak docześnie wpatrzoną
spoglądasz w zaspany horyzont
w przestrzeń zamgloną

krople się sączą policzka zapomnieniem
mrużysz oczy troską
ze wzruszeniem

i Ty silna przyrodą, przygodą z powietrza
od ziemi się oderwać nie możesz
tak, nie trza

tak nie wolno wnet połknąć własnego płomienia
w sobie siebie pogubić
i potrzebę istnienia

[Pola_Paris]

Witam,
w tym wierszu rażą mnie gramatyczne rymy (to rymy najprostsze, najbardziej oklepane, polegające na rymowaniu tej samej części mowy, odmienionej w ten sam sposób np. wpatrzoną - zamgloną, zapomnieniem -wzruszeniem, przyrodą-przygodą itp). Warto szukać ciekawszych, np. niedokładnych, nieoczywistych.
Poza tym bardzo źle wygląda to "nie trza". W języku literackim taka forma nie występuje, jest ona błędna, akceptowalna jedynie w języku mówionym, kolokwialnym, lub np. w parodii.
Z innych uwag warto przemyśleć posługiwanie się inwersjami w wierszu (głową wpatrzoną, przestrzeń zamgloną zamiast wpatrzoną głową, zamgloną przestrzeń), rozumiem że ta forma ma za zadanie dopasowanie do rytmu, ale taki szyk jest archaiczny i nienaturalny dla współczesnej polszczyzny.
Dla siebie z tego wiersza zabieram "zaspany horyzont" i pozdrawiam serdecznie.

[Sabre_Wolfik]

@Pola_Paris

i Ty Pola z utkwioną głową, tak docześnie
spoglądasz w zaspany horyzont
w zgramatycznioną przestrzeń
niby odwiecznie

rymy się Tobie sączą zapomnieniem
troską oczy mrużysz
niedokładnie wzruszona
że inwersje za silne

że oczywiste i z powietrza
nie przemyślane, maślane
i te słynne nie trzeba
fatalnie zrymowane

z wolna się potykam o polszczyznę
z nieoczywistym jak z parodii w grozie
zjadam rytm i słynę archaizmem
a ty wciąż piszesz w prozie...

[Pola_Paris]

Żeby dobrze pisać, przeżywanie wzruszeń przez autora nie wystarczy. Trzeba jeszcze umieć wywołać je w czytelniku, a żeby to mogło się udać, trzeba do perfekcji opanować materię języka, sprawnie posługiwać się środkami poetyckiego wyrazu.
Pozdrawiam