Nie ma nic złego coby na dobre nie wyszło

[M_Patriota]

Przez ironię losu,
Przez syndrom mego patosu -
Wierszem doszedłem do głosu;
Że nad sobą lepiej płakać słowem,
Niżeli łzami.

II

Dzisiaj


Chmury przewalają się po niebie,
A ja dzisiaj w potrzebie -
Nie szukać siebie samego,
Bo przecież jestem z Miłosierdzia Bożego,
Tutaj, gdzie wodny akwen uroczy,
Być w tym miejscu i skupić oczy;
https://plus.google.com/photos/103276734392610294633/albums/5485158496007309761?authkey=CLHQ8s6n9N_YMw&banner=pwa&gpsrc=pwrd1#photos/103276734392610294633/albums/5485158496007309761/5503329076470708594?authkey=CLHQ8s6n9N_YMw&pid=5503329076470708594&oid=103276734392610294633
Skoro jest przyrodnicza piękna mozaika,
Nie jak dla dzieci w książce elementarzowa bajka.
A po prawdzie pierzaste anioły na niebie,
Słońce się zniża ku glebie.
Las pachnie żywicą,
Czego nie spotkałem nad Brynicą.
Małe ptaki w trzcinie się rozkrzyczały,
A moje nadzieje tego się doczekały -
Słucham spokojny i cichy,
Choć mój wiersz jest lichy,
W sercu mam bogato,
Dziękuję CI BOŻE za to,
Że się ziściło moje pragnienie
Żyć tu, gdzie ziemia rodzima,
A nie tam, gdzie zostawiłem wspomnienie.

WIERSZE Mietka [ STR. 5 ]