O ptaszku

[M_Patriota]

Usiadł ptaszek na wierzchołku sosny
i śpiewa, że smutno mu tej wiosny.
Kiedy go ująłem do wiersza -
podniósłszy głowę, już go nie było,
i sosna poczuła się gorsza,
że ten ptaszek tylko na niej chwilę odpoczął
i odfrunął w głęboki las.
Tyle ja żem go widział,
a jeszcze mniej nim nacieszył.

[M_Patriota]

Dziękuję, Staszku, wyrzuciłem to "się" - tak będzie lepiej. Staszku, nawet trochę porównanie
z Kochanowskim to za dużo. Serdecznie pozdrawiam i dziękuję za miłe odebranie wiersza i za miły wpis.

[gabrysia_cabaj]

'chęcią ochoczą' - Mietku - taki pleonazm tutaj razi...ja bym zakończyła wers na: 'i odfrunął w głęboki las...'

pozdr.
g.

[M_Patriota]

Gabrysiu, pisałem pod rym - i tak wyszło - [ pleonazm ] - nadmiar, masło maślane. Masz świętą rację, że bez: "z chęcią ochoczą", tak jest poprawniej.
Nie usprawiedliwiam się, ale jestem tylko amatorem, zatem poprawki mile widziane. Dziękuję.
Serdecznie pozdrawiam od dziś i z słonecznego Podlasia.

[gabrysia_cabaj]

ten wiersz ma swój urok, Mietku z Podlasia - bardzo mi się podoba!

[Kajetan_Arfinand_Radomiński]

@M_Patriota
Znikanie elementów poezji cieszy ich twórczą mocą. Gdybym był sosną poczułbym radość, że choć na chwilę owy ptaszek zaszczycił mnie swoją obecnością :)
Pozdrawiam

[M_Patriota]

@Kajetan_Arfinand_Radomiński - Drogi mi Kajetanie, ja podobnie myślę o sośnie i ptaszku... Pozdrawiam z Podlasia, gdzie sosen i ptaszków jest bardzo dużo.
Jest radośnie i wesoło w majowej przyrodzie, co nie zawsze odczuwa poeta.