Nocny wiersz

[M_Patriota]

Gdy na wskroś cisza zapadła,
Wskazówka była już na wskazówce.
Lecz mnie cisza jeszcze nie dopadła,
Zatem z północą jestem na ramówce.

Żarówka bez klosza przypomina z dzieciństwa
Ruchome promienie Świętych nad głową,
Których Ksiądz na religii rozdawał z Bożą mową,
Że: "To JAN CHRZCICIEL i JEZUS CHRYSTUS
z Palestyńskiego kraju."

Czas tyka, życia ubywa...
Ćma na żarówce się spaliła.
Tymczasem ja raz się dopalam,
Drugim razem się spalam.
Innym razem siebie pomniejszam,
Jeszcze innym razem siebie wywyższam.
Lecz wiem, że to nie jest złe,
Bowiem człowiek jak pogoda.

Zasłona uchylona, kino nocne u sąsiada mruga...
U mnie zwrotka jedna, druga,
Dziesiąta ...przedłuża czas i życie,
Bowiem wiersz wyrasta jeden, drugi,
Co płodu stało się krocie, a i potu strugi,
Jak cofam czas z udręki
I z faktu w istocie męki.
Wtedy najlepiej zasnąć nie na wieki,
Lecz zamknąć do jutra powieki.

Śnieg pada i pada...
A sen mną gada i gada...
I tak od dzisiaj do jutra,
Od wczoraj do dzisiaj -
Raz chwila dobra, raz okrutna.

Luty 2009 rok.
WIERSZE Mietka [ str. 3 ]