Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stąpa lekko
Po mgły poduszce
Pani Wiosna
Rozpościerając
Swoją barwną szatę
Po nagich łąkach

Kroczy jak dama
Na spotkanie wiatru
Wyciągając dłoń
Do pocałunku
Na powitanie

Pieści włosami
Uśpione stworzenia
Budząc je do życia
Jak za dotknięciem
Czarodziejskiej różdżki

Lodowa Pani
Zgubiła swój welon
Lecz kiedyś powróci
Na powtórny ożenek
Ze smutnymi konarami
I zwiędłymi liśćmi

Opublikowano

"Stąpa lekko
Po mgły poduszce
Pani Wiosna
Rozpościerając
Swoją barwną szatę
Po nagich łąkach"

Da się odczuć ten delikatny obraz. Wspaniale!
Pierwsze wrażenie literackie - Tolkien - a konkretniej pieśni o Królowej Elbereth. Czytając Twój tekst, wyobrażałem sobie właśnie ją. Elbereth.
Ukłony dla złotowłosej Wiosny.

Skojarzenie muzyczne - Dwa Plus Jeden "Czerwone słoneczko"
Kolejne ciepłe uczucie.


Opublikowano

Panie Mirosławie, jak byś choć trochę
Zadał Sobie trudu i nie ograniczał się
Do kolejnej bajki, o Czerwonym Kapturku,
I tak dalej, i dalej, ....
Toć byś widział, że pana Idol
Dla kas pisze, co napisał, wyobraź Pan,
Może Sobie, że ja i Pan te pierdoły, też
Możemy napisać, oceniłem, przepraszam
Nie Autora, lecz Pana.

Opublikowano

@zamiatacz_ulic

Muszę się do czegoś przyznać... Inspiracją dla tego wiersza były ostatnie słowa Pana wiersza "Ku pokrzepieniu Dusz". Gdy tylko przeczytałam słowa: "pani wiosna" od razu w mojej głowie pojawił się jej obraz:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...