Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

o kilka przecznic marzeń mijamy się codziennie
chwytając strumień zdarzeń i świat na pozór zmienny

liczymy dni godziny by coś tam pleść minutom
osądzić bez przyczyny zamartwiać się o jutro

w zadumie gdzieś przystanąć chorując na samotność
pod dywan przeszłość zamieść girlandą zdobić okno

uśmiechem oczarować w niebiańskim uniesieniu
zaś łzę w poduszkę schować cedując grymas cieniom

budować zamki z piasku chowając się przed sobą
i stale zgłaszać akces lecz w sumie nic nie robiąc

przeżywać po raz enty bujając gdzieś tam w chmurach
kolejne sentymenty już dość to wszystko bzdura

liptona blaskiem parzę księżyca chłonąc pełnię
znów kilka przecznic marzeń miniemy się codziennie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



i tak od lat paru mijamy się codziennie,
nie dążąc do celu spotkania się, względnie
parę miłych słów rzucić sobie w biegu
nie mówiąc już o jakimkolwiek grzechu


heheh , Jacku, witam serdecznie :D I pozdrawiam ciepło
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



i tak od paru lat mijamy się codziennie
czy stać nas kolejny raz ripostą trafić celnie
i wcale nie urazić wręcz wzbudzić ciepły uśmiech
kieliszkiem z szampanem Ty ze mną się stukniesz
:)))

dawno Ciebie nie było
Miło powitać i serdecznie pozdrowić Jacek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


może na deser być tylko kawior
ten afrodyzjak w kuleczkach
wszelkie marności niech pójdą na bok
a Ty jak laska - nebeska:))


laską nebeską sie podeprzemy, bedziemy młodzi zawsze,
marności świata w kosmos wyślemy i zapalimy gandzię :D

dobrego dnia , Jacku:D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Stary cenzor Wasyl Aleksiejewicz Srogin siedział za biurkiem i czytał właśnie rękopis, który mu przyniósł do opinii 36 –letni poeta. Wasyl trzymając papierosa w ustach cedził każde słowo, które wypowiadał komentując obszerne dzieło. - No wot , -mruknął w końcu wypuszczając kłęby dymu nosem. - Nawet byłoby niezłe, ale strasznie długie. Nie dałoby się tego jakoś skrócić ? Te zapychacze w wersach w dodatku wszystko psują. Okropna zaimkoza już na samym początku. Kilka zaledwie wersów i co mamy? wszystkie wasze zaimki po kolei : moja, ty, cię, ten ,cię ,twą ,tobie i tak dalej i tak dalej... - Ależ, proszę pana…to jest inwokacja – usiłował się bronić autor. - Proszę mi nie przerywać, bo nigdy się pan niczego nie nauczy –warknął złowieszczo Wasyl i zapalił kolejnego papierosa. Cały pokój po chwili wypełniony był błękitnym dymem o nieprzyjemnym zapachu. - Okropne poza tym są te rymy – kontynuował cenzor – jak wy to nazywacie? Aaa … rymy częstochowskie…. -istna grafomania panie poeto... -w sumie całość do poprawy albo do wyrzucenia. Poeta posmutniał i rzekł zdławionym głosem : - Trudno, skoro się nie podoba panu to pojadę z tym tekstem do Paryża. -Może tam będą innego zdania i mi to wydrukują. - A jedź pan, gdzie pan sobie chcesz – odrzekł Srogin i zawołał sekretarkę. -Taniu , zrób mi mocnej kawy i odprowadź pana poetę. - -Ha ha chciałby być lepszy od naszego Puszkina ! wykrzyknął jeszcze tubalnym głosem. Poeta wziął z biurka Wasyla rękopis i z szacunkiem przy drzwiach się ukłonił.   Za oknem coraz mocniej świeciło słońce. Na drzewach głośno śpiewały ptaki. Piękna była tamta warszawska wiosna . Był rok 1834.  
    • Wulkan, nie kobieta Moje serce płonie przy tobie Wprowadź mnie do serca wulkanu Będziemy miłością w postaci lawy Nie pozwólmy, by ta lawa ostygła, zapraszam na kawę Nadszedł okres gorących dni oraz miesięcy Na Ziemi kwitną czerwone róże, są wulkany, a ty jesteś wyjątkowa Świat obawia się wulkanów, lecz ja się cieszę, że jesteś Wszystkie wulkany na świecie, łączmy siły, wybierzemy się na wizytę Rozpalimy jego serce Czyż nie zbliża się era wulkanów? Otwieram serce dla wulkanów, zapraszam do środka                                                                                                                                                       Lovej . 2026-02-16           Inspiracje . Siła miłości
    • @iwonaroma@Klip@hehehehe@Jacek_Suchowicz  Dzięki za polubienia i fajne zwrotne limeryki . Pozdrawiam.
    • z kropli które nie chciały spadać i jak  płaszcz powlekany deszczem zrosły bazie w puchatym śniegu wiosna drzemie u  wierz mi wierzby          
    • chłód w bezbarwności szarości  paski czarno w bieli tnę wizualnie  wzorem poszerzenie  skrzyżowane skarpety różowe  w białe chmury szczęściary  granatu przewaga nóg  czubek rudy  cielistości wychłodzenia przy stole  stygnę kawą z kardamonem odczuwalna chłodnia mleka zanim zrównoważę  okno lodówka dopiję
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...