Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Więźniowie klepsydr

Marcin_Wiszomirski_Jr.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marcin_Wiszomirski_Jr.

Marcin_Wiszomirski_Jr.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Jesteśmy tylko małymi częściami świata,
które ledwo co chodzą a chcą umieć latać,
uwięzieni w klepsydrze czasu,
NIE MA cofnij, wróć jest to powód strachu.
Bo przemijamy jak wczorajszy dzień,
a jedyne co zostaje to ten wspomnień cień.
WSZYSTKO pokolenia, idee, sława,
mam wrażenie, że to czyjaś zabawa...

Jesteśmy tylko małymi ziarenkami piasku,
które wciąż szukają wyjścia z potrzasku,
lecz uwięzieni w czasu imadle,
tkwimy schwytani miedzy młotem a kowadłem.
Wołamy o pomoc, chcąc wyrwać się z tego,
a odpowiada nam jedynie głuche echo.
NIE UCIEKNIESZ bo nie ma stąd wyjścia,
jesteśmy w klatce w okowach za życia...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Perykles
      Zmierzch Metafor

      Przez Perykles · Opublikowano

      Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • Duilla
      Lim O - urlopowy

      Przez Duilla · Opublikowano

      @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Witalisa
      SZANTA NIÑA

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Poezja to życie
      Krótkie pożegnanie

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • Poet Ka
      Błędne koła

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @kasia652 poruszający wiersz...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...