Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tata ta


Księżyc się zasmucił, lecz czy mógł,

Chciał dotknąć Ciebie, tak jak ja,

Choć, tak bardzo chciał, lecz nie mógł,

Próbował, znaleźć nie wypowiedziane słowa,

Mówiące, o tym, lecz, nie znalazł, w chmury

Pomyślał, że się schowa, lecz chmury rozwiał

Wiatr, patrzył, próbował jeszcze raz, tak ciężko

Znaleźć słowa, nie wypowiedziane, te tajemne,

Słowa, by poczuć CIEBIE, znowu, jeszcze raz,

By, myśl stała się słowem, a słowo stało się

Rzeczywistością, tak ciężko, jest czasem,

Zwłaszcza, gdy mówimy o Miłości, a miłość

Podąża często swymi ścieżkami, a my tylko

Próbujemy podążać za nią, jak motyl nocny,

Podążający za światłem palącej się świecy,

Czy, w nas jest to samo pragnienie światła,

Światła do którego, dążymy, miłość, może

To tylko jeden aspekt, tego niesamowitego

Odczuwania, które jest od zawsze w nas,

Dlatego, tak często go poszukujemy,

Czy, w ogóle, cokolwiek ma jakiś sens !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Opublikowano

Może dałoby się zastąpić innym słowem jedno 'mógł' bo występuje w pierwszym i trzecim wersie, trochę za blisko siebie.

Poza tym, jest w Tobie jakiś urokliwy smętek, mnie się to podoba, słucham i czytam z zaciekawieniem.
Albo Ty, albo wiersz, albo razem jakieś takie do przytulenia.

:)

Opublikowano

dziękuję bardzo za radę, lecz ja piszę jednym tchnieniem myśli, ot taki miałem nastrój,
W tamtym dni, w tamtej chwili, nie poprawiam tego co napisałem, po prostu traktuję,
'wiersz' jako zapis chwili, chwilowego nastroju, a może nie lubię wygładzonych do bólu,
Wierszy.
Jeszcze raz dziękuję za poświęcenie mi choć małej chwili.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nauczyłem się dostrzegać Albo ktoś mi podpowiedział Patrz - jak wszystko się zmienia Bo prawdziwa miłość nie zawiedzie   Powiedz czy o tym myślałaś Że uczucia mogą zdezerterować Dojrzeć się od niechcenia Potrafią zmienić kolor oczu   Wiesz to dość dziwne jest Gdy wszystko w co wierzyłaś Rozsype się w pył , uleci Zostaje samotność i bezradność   Plany i przyjaciele znikną jak letnia mgła Logika nie ma tu zastosowania Alegorie też nie są nikomu potrzebne Poezja staje zwyczajnie mdłą   Czy to nazywamy prozą życia? Szczęścia jak Jerzyki lub Albatrosy Szybujące nad wypatrującymi oczami A marzenia zbyt ciężkie żeby wzlecieć   A prawdziwa miłość ponoć nie zawiedzie Tu euforia stagnacja nienawiść Jak konflikt zbrojny gdzie nie ma wygranych Wszyscy cierpią i chcą zapomnieć
    • @Marek.zak1

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Aż sobie sprawdziłam co AI ma do powiedzenia na ten temat: Godzina Wilka: Czas między drugą a czwartą nad ranem, uważany za moment największej podatności na lęk, ale i największej szczerości wobec samego siebie. Wtedy powstają wiersze najbardziej surowe i pozbawione masek.   Chyba nie ma na to lekarstwa i wiesz co, nie wiem czy bym chciała, Marku. Już wolę być ledwie żywa od wiersza.   Pozdrawiam z uśmiechem :)
    • Wiele pytań gorzkich i trafnych , a na końcu prawda w pytaniu retorycznym, to jest i takie jest właśnie życie. Szczęśliwe są w nim tylko chwilę jak śpiewał Rysiek Riedel  Pozdrawiam serdecznie kredens   
    • @Wochen Inteligentny:⁠^⁠) Przede wszystkim podoba mi  symboliczne nadanie koloru słowom i chwilom

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @hollow man @hollow man Kochanowski" nie leda piórem opatrzony," to mistrz , a jego szlachetne zdrowie nikt  się nie dowie... Napisać coś takiego i można umierać , a i tak non omnis moriar Pozdrawiam kredens 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...