Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"postanowienie"
pośrodku pustego pokoju -
poeta przemyśli pragnienia
pomysłu pisania przekreśla perłowy papier
przechowywany przez pustkę przemyślenia

połóż pióro przy papierze pisarzu!
porankiem przyrodę pooglądaj
pooddychaj podmuchem pieśni ptaków
poczuj pełna piersią przygodę

"przygoda"
przejdź po pustynnym padole
pomarańczowym piasku
przenikającym powietrze prowadząc
prosto pod pustynną powierzchnię

podziemne piwnice porzucone
przez potomków pisarzy
pragnących płynąć prozą
po pierścień pychy poematów

przejście pełne porozrywanych
pergaminów porzuconych papierów
przypalonych przez pragnienie
ponurego przesytu

poodbijane pięści pragnące poezji
przykrył płaszcz z popiołu
palce pyłem pobrudzone
przerywają pajęczynę poplamioną

przy przejściu przyuważył postacie
płaczące - patrzyły przez pustkowie...
pradawni padli przed pedy poezji
paszczą pierścienia połknięci...

powrócił pieszo pisząc
przybrudzonym piórem
położył pośladki po środku
pustego pokoju - prowadząc przemyślenia

posłuchaj parkotu pod potylicą
pierwszego porywczego polotu
pomyśl pierwszą puentę
pisz puki podaje pomysłu pętlę

"poranek(pomysł)"
piwonie przykryte płaszczem promieniej pogody
pragnące płynąć potokiem poezji
piszę prawdziwą ponętna prozę
patrzą prosto przed pisarza puste pięści

"popołudnie(przeciwieństwo)"
parzący piasek pod pietami,
przy plaży pustynnej promenady
prowadzi prosto po piaszczystym pyle
płynąc prosto po piwne promile

"półmrok(prawda)"
pobudka pisarzu pora powrotu,
podnieść półdupki piaskiem pokryte
pieprzysz pomysły po-stokroć podane
poeta? przeciwnie - pijaka powstanie...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • dlaczego wiatru nie widać czemu słyszymy echo   dlaczego boimy się śmierci czemu nie widzimy Boga   dlaczego słońce nie gaśnie czemu rzeka nie płynie w tył   dlaczego wymyślono zdrady czemu służą złość i łzy   dlaczego człowiek jest mądry czemu czasem głupieje   dlaczego żółw tak długo żyje czemu nie żyjemy tyle my   dlaczego podczas śmiechu po twarzy płynną łzy   dlaczego nie wszyscy umieją rozumieć wiersze   to nie są dziecinne pytania błądzimy w nich także my
    • a kiedy się tłumaczę mój translator pomija kolejne zwroty   spocony siadam na skraju wiersza   cień w lustrze odbija się czkawką zmęczonej niedzieli  
    • @Poet Kao! W takim razie, bardzo mi miło, być porównywany do takich postaci:) 
    • Mężczyźni w garniturach, Kobiety w kostiumach, Szare cienie w ciężkich, starych murach. Stukają, dzwonią, piszą, liczą. To papierowi ludzie, Bez twarzy, są numerami. Ich twarze bez wyrazu, kamienne, bez skazy. Prawdziwy jest zapach parzonej kawy, budzi w nich życie.   Będą obrady! Przy kwadratowych stołach zasiądą, by zebrać i zapisać myśli. Życie na smyczy!   Zegar leniwie wybija godziny. Papierowi ludzie wychodzą, Mieszają się w tłumie. Iluzja pryska. Budzi się w ich sercach nadzieja. Nie stukają, nie dzwonią, nie piszą, nie liczą... To tylko iluzja bytu w nawiasie.
    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :)))    Niech blask PoetKi nad nami zaświeci, Gdy fraza natchniona przez duszę przeleci.       @andrew   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam.    Nim złoty promień wieczność otworzy, Przyjmij ten świat, co darem jest Bożym. W każdym uśmiechu i w każdej łzie, On zawsze Ciebie prowadzić chce. @iwonaroma   Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam świątecznie! :)  @Poet Ka   Bardzo dziękuję! :))   Choć zając kica i woda się leje, Ja w inną stronę niosę nadzieję. Pędzla nie chwytam, jaj nie maluję, W spokoju ducha Świąt wypatruję. Nie dyngus mi w głowie, nie psoty i żarty, To czas na refleksję był dla mnie otwarty. Z rodziną wkoło, w miłości splotach, Ważniejsza bliskość niż barwna pozłota. W głębokiej zadumie, przy wspólnym stole, Taką tradycję w Wielkanoc wolę.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...