w szarpaniu na drutach harfy

[henryk_bukowski]

na płomieniu zapalniczki wzbudzam pożar
nie jest to ognisko nie jest nawet rzym
w wypalanej trawie płoną kwiaty
zasuszone brakiem publiki

gdy wchodzi na wizję obama
kałachy wznoszą oczy do nieba
reszta świata tonie w tsunami
i ja odsunięty od ramion

patrzę w twoje oczy
rozszerzonych źrenic wczoraj
co jeszcze kurwa jest ważniejsze
w agonii trzeciego świata
kwitnących granatów
serenady

może tylko procesja piusów
wznoszenie lamentów maluczkich
za dotykiem spłowiałej szaty

tam tamy napierdalają do drzwi
może komornik lub inna kurwa
zapomniała podpisu na wyroku

dajcie mi wszyscy spokój
nie dzwońcie i nie szarpcie

w moim poukładanym świecie
karaluch przemienia się w świerszcza

dziwka w maryję
zero w nieskończoność

[Jan_Wodnik]

dobra "gra na nerwach" albo ,mówiąc gładko, napięcie dramatyczne. podoba mi się . Pozdrawiam.

[henryk_bukowski]

..taki .."protest-song", ze smaczkiem antyglobalizmu :)Końcówka,przywraca właściwe proporcje, przestaje traktować ludzi wykluczonych jako materiał do globalnej niszczarki. Bo tak na dobrą sprawę, kto dał nam prawo dzielić ludzkość na klasy zbędne czy potrzebne? Ocena człowieka powinna dokonywać się w kategoriach etycznych, z wzięciem pod uwagę jego przymiotów duchowych oraz intelektualnych. Dziś natomiast racją bytu jest cena, jaką ktoś zapłaci za Twoje umiejętności. Wszystko inne staje się dodatkiem, w kategoriach poetyckich powiedzielibyśmy - "nadsłowiem"... Hej :)

[Jan_Wodnik]

przesłanie ok - bardzo ...poetyckie!( jak to w porządnym wierszu:))