Femme fatale

[Vogelslang_]

w mrokach czerni dusza tonie
w gwiazdach szuka ukojenia
byle móc ucałować twe dłonie
byle móc złagodzić cierpienia

przede mną stoisz jako żywa,
niczymy duch, jakiejś bogini
cała dusza się ku tobie wyrywa
nikt cię o to nie wini

życie oddałbym katu na stracenie
na jedną szalę bym wszystko rzucił
żeby przegonić z oczu twych cienie
żeby twój uśmiech na zawsze wrócił

miłością raz tak obdarzony
kwiatu wolnemu co raz śpiewam
czemu mi taki los przeznaczony
czemu, co dzień umieram!

[beta_b]

Wyrównałam trochę tekst.
Pierwsza szczotka, do poprawek tu i ówdzie.


W mrokach czerni dusza tonie
w gwiazdach szuka ukojenia
byle móc całować dłonie
byle ulżyć tym cierpieniom.

Wprost mnie stoisz jako żywa
niczym duch jakiejś bogini
moja dusza się wyrywa
ale o to cię nie wini.

Dałbym życie na stracenie
i na szalę wszystko rzucił
byle przegnać z oczu cienie
byle uśmiech twój powrócił.

Raz miłością obdarzony
wolnym kwiatom coraz śpiewam
czemu los mój naznaczony
czemu co dzień znów umieram?

[Vogelslang_]

Ładnie, chciałbym mieć taką szczotkę :)