Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Podlasie w śnieżnej bieli

M_Patriota
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

M_Patriota

M_Patriota

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zima mieni się w bieli,
niebo pogodne w słońcu
dodaje srebra na śniegu.

Drzewa zrzucają śnieg
przygrzany promieniami słońca.

Ptaki garną się pod domostwa,
skoro las prócz noclegu
nic nie może zaoferawać.

Z dachów kurzajkę śniegową zmiata wiatr,
przepędzając tym samym ptaki.
Po chwili wracają, skoro głód
silniejszy jest od strachu.

Zrobiło się jak w ubiegłym stuleciu,
tylko wirtualny świat dziś
nie wypuszcza dzieci przywitać zimę.

Biało wszędzie, pusto wszędzie.

19-01-2014 rok. w otulinie Puszczy Knyszyńskiej


II


Anomalie pogodowe


W Zakopanem pada deszcz.
Na Podlasiu śnieg.
Uśmiałby się nawet wieszcz,
co wyczynia dwudziesty pierwszy wiek.

Czyja wina nie wskaże Bóg,
a przyczyny szukać trzeba w ludziach.
Rozwój ekonomiczny szokująco zwali z nóg,
że człowiek brał udział w tych zmianach.

19/01/2014

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Błędne koła

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @kasia652 jeden dzień na raz. Odwagi!
    • Charismafilos
      SZANTA NIÑA

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Witalisa ciekawy pomysł! Dobrze opowiedziane również. Masz jakieś belfrowskie zacięcie też?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Perykles
      Zmierzch Metafor

      Przez Perykles · Opublikowano

      Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • Duilla
      Lim O - urlopowy

      Przez Duilla · Opublikowano

      @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Witalisa
      SZANTA NIÑA

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...