-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 19 022
pamiętaj człowieku
nie urodziłeś się po to
żeby ciągle z nim walczyć
lecz by cię zachwycało
więc nie zakładaj maski
która je zniekształca
tylko ciesz się z obrazów
z jakich jest zbudowane
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 57 odpowiedzi
- 1 225 wyświetleń
-
- 47 odpowiedzi
- 679 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 560 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 601 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 626 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Migrena · Opublikowano
@Berenika97 Nika. Twój wiersz czytam jako bardzo przejmującą opowiesć o człowieku, który coraz bardziej istnieje na zewnątrz niż w sobie. między istotą a fasadą. między obecnoscią a wizerunkiem . to, co najboleśniejsze , dzieje się tu nie w wielkim dramacie, lecz w zwyczajnoś ci, bo właśnie ona odsłania skalę przemiany. człowiek nie znika nagle. najpierw tylko uczy się być tym, co da się pokazać. tym, co dobrze odbija się w szybie. tym, co nie pęka pod cudzym spojrzeniem. i nagle okazuje się że prawdziwe "ja” zostaje gdzie indziej. w domu. pośrod drobiazgów. pośród rzeczy małych, nieefektownych, ale własnych . do świata wychodzi już nie osoba, lecz jej społecznie utwardzona wersja. dlatego ten tekst jest dla mnie czymś więcej niż zapisem chłodu między dwojgiem ludzi. bo to miniatura o współczesnym istnieniu, w którym bliskośc coraz częściej styka się tylko z powierzchnią . widzimy twarz, gest, formę, gotowość do wyjścia ale nie docieramy do wnętrza, bo wnętrze stało się czymś ukrytym, może nawet porzuconym. finał z biurowcami jest znakomity, bo niesie myśl niemal ontologiczną. a mianowicie można stać naprzeciw siebie i pozostać niepoznawalnym. można błyszczeć odbiciem, a zarazem nie przepuszczać niczego z własnego środka. i może właśnie to jest najgłębszym smutkiem tego wiersza że człowiek, żyjąc zbyt długo wśrod fasad, sam zaczyna mówić ich językiem. piekny, gęsty filozoficznie obraz świata, w którym forma nie tylko zasłania prawdę, ale z czasem zaczyna ją zastępować . i na koniec. wiersz aż się prosi o spojrzenie "przez" gombrowicza . o jego formę, która z wolna zaczyna zastępować człowieka. ale to już bardziej do rozmyślań po lekturze :) bo byś Nika wzięła w końcu na mnie miotłę :) najlepszego:) -
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
pamiętaj człowieku nie urodziłeś się po to żeby ciągle z nim walczyć lecz by cię zachwycało więc nie zakładaj maski która je zniekształca tylko ciesz się z obrazów z jakich jest zbudowane -
Przez LessLove · Opublikowano
@KOBIETA Dzisiaj nie będę zabijał i nikt mnie nie namówi. Nie byłabyś K. gdybyś nie zapytała o drugą K z uprzejmości/ciekawości. To nie jest głęboki związek pod żadnym względem… lubimy się i znamy od dawna. Moja Miłość zmarła, choć nie we mnie. Lubię z Tobą rozmawiać, bo jesteś zdolna, czyli nienormalna J więc ciekawa i bardzo „kobieca”, co nie jest cechą wszystkich kobiet - a dziwią się, że im się nie układa z mężczyznami. A dramat wojny polega na tym, że nie zabijamy złych, gorszych, wrogich, chociaż instynkt każe nam w to wierzyć. Zabijamy tych, którzy znajdą się na celowniku karabinu. -
Przez marekg · Opublikowano
ta noc jest zupełnie inna lunatycy uganiają się za księżycem w refrenie kołysanki jest nadmierna ilość kotów sen nie może zasnąć koszmarem pomieszkuje w moim łóżku nie nie jestem wybudzony zegar tyka jak bomba i terroryzuje -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Trafiłeś idealnie z tymi „dwiema osobowościami". Chciałam uchwycić moment, kiedy ona przygotowuje się do wyjścia, ale nie fizycznie - emocjonalnie. Kiedy zakłada maskę, zanim jeszcze wstanie od stolika. I to nie jest oskarżenie - raczej smutek. Anegdota o Rubinsteinie - świetna! Nie znałam tej historii. Muzyczna inspiracja to dobre określenie. Życie bywa bardziej absurdalne niż literatura. :) A mamie trochę namieszałeś w głowie. Łyka tabletki, ufała lekarzom, a teraz ciągle się zastanawia. Musiałam przeczytać informacje o lekach i sprawdzić , gdzie je produkuje - na szczęście we Francji. A scena na weselu nie zrobiła szczególnego wrażenia - tylko stwierdziła, że Kasia nie kocha Andrzeja i dobrze, że go ukarała. :)))) Pozdrawiam. :) @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Podoba mi się, że odebrałeś to jako „podsumowanie współczesnych relacji" - bo rzeczywiście o to mi chodziło. Świetny tekst! Serdecznie pozdrawiam. :) @aniat. Bardzo dziękuję! To bardzo czuły i przenikliwy odbiór. Dokładnie tak! To ten moment „kiedy nie ma już emocji", ale nikt jeszcze głośno tego nie powiedział. Siedzą, bo może wypada, może nawet chcą spróbować - ale już wiedzą, że nie ma dokąd wracać. To jest właśnie ta „druga kawa", która „byłaby błędem". Serdecznie pozdrawiam. @michal_stefan Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się