Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

kolęda gorzko słodka

Jan_Wodnik
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jan_Wodnik

Jan_Wodnik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

w żłobku leży mały marks
na sianku z banknotów
matka boska zmienia płeć
józef jęczy zaplątany w tęczy
w szczęsny dzień marmolady
rozkosznej niczym dziegć

blisko płynie miłość blisko
ciemnym źródłem światłem czystym
życiem co pęcznieje by zakwitnąć
czerwoną gwiazdą poinsecji

operetkowy lucifer beztalencia
obowiązkowo przewrócona księga
w pluszowej achikatedrze śmierci
trupi wydźwięk bezdźwięku
różowy pochód gwiazdeczek
po niebie fałszywek i śmieci

a wyżej zieleń i orzeł jak biały całun
więc tak mi dopomóż bóg i święta mario
wśród nocnej ciszy i wyciągniętych ramion
ku światłu gałązkami świerku

mamusia z tatusiem weseli
ordery za łączkę zgarnęli
wypili w stakanach polską krew
na zdrowie
potomstwo resortowe
chlubny spadek dostanie że hej

gdy zapłonie święty kaganek
ponad globalnym kamieniem

lecz oto powraca jezus jak fala
sypie kwanty dobra
na szczęsne ludzkie rodziny
aż obciach być herodkiem
czy brzydkim sanhedrynem
padając przed mocą ducha
na twarz

w anielskich gloriach i hosannach
nocy pod dobrą gwiazdą

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Perykles
      Zmierzch Metafor

      Przez Perykles · Opublikowano

      Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • Duilla
      Lim O - urlopowy

      Przez Duilla · Opublikowano

      @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Witalisa
      SZANTA NIÑA

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Poezja to życie
      Krótkie pożegnanie

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • Poet Ka
      Błędne koła

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @kasia652 poruszający wiersz...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...