Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Do Przyjaciółki

Anita_Hućko
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Anita_Hućko

Anita_Hućko

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Wiem że wiele razy Cię zraniłam
Wiem że pewnie nieraz Cię odrzuciłam
wiem że nie jestem taką jaką być powinnam
wiem że nie będę już nigdy inna
Dziękuję za to że mam z kim porozmawiać
dziękuję za to że pomagasz mi moje życie naprawiać
dziękuję za to że mnie nie zostawiłaś
Dziękuję za to że po prostu byłaś
Pewnie nie wiesz ile to wszystko dla mnie znaczyło
kiedy w najgorszym momencie nikogo nie było
I tylko Ty jedna rękę mi podałaś i drogę dalszego życia wskazałaś
i chociaż w Twym życiu wiele się zmienia
chociaż masz już inne niż kiedyś marzenia
i chociaż czasami na drodze życia się mijamy
wiem że na pewno razem wytrwamy
Mam do Ciebie prośbę bądź dla mnie cierpliwa
rana na moim sercu długo będzie krwawiła
mój próg bólu dawno został przekroczony
lecz żaden żal nie został wyleczony
Jesteś odrobiną szczęścia w szarej codzienności
jesteś pełna wiary i ludzkiej mądrości
Nie chcę Cię stracić i będę walczyła
podobno w jedności ludzi jest siła...

maria_bard

maria_bard

Opublikowano
Opublikowano

Pani Anito, proponuję zrezygnować z rymów. Są gramatyczne, nieudolne. Odbierają wdzięk temu emocjonalnemu tekstowi.
Niepotrzebne są także powtórzenia w każdym wersie.

Może lepiej napisać kilka najważniejszych słów wyjętych z tego tekstu.
Bez zbędnych, pseudopoetyckich ozdóbek.

Prośba, a nie "proźba" - warto zerkać do słownika, a także czytać teksty i komentarze uczestników Forum.:-)

Proszę zwrócić uwagę, aby nie powtarzały się tak często obok siebie te same części mowy.

Skrócić!!!
Pozdrawiam. e.


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hehehehe
      Kino

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          A same do kina? Ma Nikodem asa!
    • Poet Ka
      niebytu lekkość

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Wochen piękny i wieloznaczny wiersz... @Wochen tytułem nawiązuje do Kundery    @Wochen dialoguje z nim
    • Marek.zak1
      Błędne koła

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Bardzo poruszające, a picie kobiet to niestety powszechny problem, mniej widoczny niż facetów, bo babki to robią bardziej dyskretnie i się z tym dobrze kryją. Pozdrowienia dla peelki. 
    • wiedźma
      Temperatura

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 Siostro:)))  Trzy pierwsze wersy są zapowiedzią (pomysł genialny!)  tego, co ten wiersz będzie w sobie zawierał, uff ! Mamy kolejno:resuscytację, reanimację i artystyczną defibrylację.  Pojawia się podmiot- kobieta w czerwieni. To ona będzie przechodzić przez te etapy/ procesy. Jej twarz jest odwrócona na płótnie, a wschód jest zachodem, a poludnie- północą. To jest obraz tego, że wszystko jest odwrócone tak, jak twarzy kobiety, odebrałabym też jako ogólnie rozumiany chaos - odwrócenie świata. Ten obraz " wierzga do góry nogami", a farba olejna " pluje" naznaczając znakiem zapytania naskórek. To nie jest dla mnie oczywiste, ale odbieram  jako to tak, że" obraz"  kobiety w przenośni sprawia ból a dokladnie  zderzenie farby z naskórkiem.  Podoba mi się także tatuaż, który jest zaszyty głęboko maszyną do szycia z satynową ( ! ) igłą.  Podbieram to tak, że tatuaż  jest   " na zawsze", bo jest głęboki  choć jest szyty za pomocą statynowej igly ( nie nici ! ).  To mnie to znaczy tyle, że jest delikatne, ale trwałe. Brzmi też odrobinę jak trauma, coś co jest tylko ozdobą ciała choć boli.  Z kolei " naznacza znak zapytania naskórek" jest dla mnie obrazem tego, że sztuka, tworzenie( np. pisanie)  nie jest ozdobą ( tak jak tatuaż), ma w sobie życie, " pluje". Sam znak pytajnika to niepewność. Dalej pojawia się  po raz drugi,  kobieta w czerwieni. To drugi etap. Reanimacja.Ona tańczy w piruecie na drewianym parkiecie w bladym świetle świec. Ma na sobie czerwone szpilki. Sama czerwień  kojarzy mi się tu z krwią, z życiem w szerokim znaczeniu, mamy tu też taniec. W ogólnym rozumieniu odbieram to tak, że sama " reanimacja" obudziła w podmiocie życie, jest kobietą z krwi i kości, nie jest już tylko obrazem. Blade światło  odbieram jako coś, co jest nietrwale, daje tylko iskrę zamiast ognia, płomień jest nikły. " Bije dzwon... krzyk nadgarstków w tle"  to dla mnie przejście to atystycznej defibliracji. Koniec poprzedniego etapu. " Purpurowa rzeka , która płynie w dół " i " krzyk nadgarstków"  w tle to obrazy tego, co już było. Czas na kolejny. Dalej, po raz trzeci, pojawia się kobieta w czerwieni.  Jest ona narysowna ołówkiem, naostrzona temperówką i wymazana gumką. Dla mnie to jest obraz tego, że jest to  kruchość, którą można łatwo zetrzeć, jest jednak na tyle " ostra", że naostrzona temperówką. @Mel666 Siostro ! Dla mnie ten wiersz jest wielowymiarowy. Można go odczytać tak,że  nawiązauje do życia podmiotu lirycznego, wtedy kobieta w czerwieni będzie dosłowna czy też  jako,  szeroko pojmowane,   same relacje międzyludzkie. Przychodzi mi także na myśl sam wymiar twórczy. Ostatnim odczytaniem były wymiar duchowy. Wiersz nie daje bezpośredniej odpowiedzi i sam nie kieruje w żadną stronę. Każdy z nas odczyta to sobą. To jest naprawdę wspaniały wiersz, który podniósł moją temperaturę ;), Buziole, Siostro ;)))        
    • Charismafilos
      Duży człowiek

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Natuskaa coś w tym jest. Zastanowiło mnie to. Po czym poznać wartość człowieka??? Hm.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...