Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Adventus z łaciny - przyjście - pamiątka - Wcielenia
czas czterech niedziel do Świąt Bożego Narodzenia
Słowo Boże dla nas ludzi- z Dziewicy Ciałem się stało
Nie mając miejsca w gospodzie - w zimnej stajence płakało

Pamiętni pierwszych narodzin do dziś wciąż wyglądamy
na przyjście Pana i Boga którego powtórnie czekamy
cztery świece na znak - pokoju wiary nadziei i miłości
Symbolizują powrót Pana jako Króla Światłości

Forma wieńca to jak powracający wciąż cykl życia
a w różowej świecy - tajemnica zwiastowania do odkrycia
zielone gałązki jedliny to życie różne od doczesności
to obcowanie w niebie z Bogiem za Bramą Wieczności

W tym czasie szczególnym porzućmy wszelkie troski
zanieśmy je do stóp Królowej naszej Matki Boskiej
Nieustająca Jej dobroć wszelkie prośby słyszy
oczekujmy więc Boga w skupieniu w adwentowej ciszy

Autor Halina Sawicka

Opublikowano

Czy ten wiersz to ma być jakaś mnemotechnika na katechezę?
Trzy pierwsze wersy - trzy fakty, dalej też tego nie brakuje zresztą.
Jakże niewyszukane rymy częstochowskie w układzie aa bb przywodzą mi na myśl rymowane utwory średniowieczne w rodzaju "Rozmowy Mistrza Polikarpa ze Śmiercią".
Osiemnastosylabowe wersety, a blisko nich czternastosylabowe sprawiają, że wiersz grzęźnie w gardle.
Dalej, pełno w tym wierszu swoistych klisz, które pojawiają się w tekstach bożonarodzeniowych. Jak stajenka, to zimna, jak Maryja to królowa nasza, a jak oczekiwanie, to w skupieniu.
Co ten wiersz daje czytelnikowi? Przypomnienie z religii? Zachętę do modlitwy? Czy nawet i z tym ciężko?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziekuje za Twoje zdanie ja jednak poczekam na opinie innych.kocham wracac do sredniowiecza abysmy o tych pieknych czasach nie zapomnieli.
Opublikowano

@halcia
Halinko - pięknie , adwent - czas oczekiwania , wstrzymania oddechu ,,,przed Świętami Bożego Narodzenia!
Ja jeszcze zastanawiam się nad tym ;-wierzący w Polsce ze szczególnym pietyzmem przygotowują się do świąt , ale cały świat świętuje Narodziny Jezusa(nie mam tu na myśli wierzących w swoje przekonania religijne i ateistów...),już niedługo zasiądziemy przy stole , dzieląc się opłatkiem
życząc wszystkim spełnienia upragnionych marzeń!

Serdeczności!
Hania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka   kolejna wersja :   przymus grawitacji ściąga cheruby na ziemię (poród)   wiosenne drobinki przeobrażone w rozwrzeszczane korony (pierwszy krzyk, koronowanie na człowieka)   miodny bursztyn wszechrzeczy  w ruchu (maź)   mieni się na niebie jak gołębie  w locie (pierwsze przejawy świadomości)   jak widok ze starej ruchomej  pocztówki - jak film- życie
    • @Alicja_Wysocka - tak, bo to przemiana.   skojarzenia: od natury do kultury, od niebios po świat miniony, od abstrakcji do konkretu.   obrazy kolejno: anioły-grawitacja, natura (ciała stałe), ruch (migotanie), kultura (pocztówka).   kolorystyka: złoto, srebro oraz biel.   korony jak zdobienia w kościele, twory konstytuujące się, powoli przybierające formy – trochę jak w akcie stworzenia. Jakby środowisko płynne, rozprysk formuje korony, potem gęstniejący bursztyn.   zmiana: ciała stałe, zamiana w ptaki. kto wie, jak wyglądają lecące gołębie?   ten migot powtarza się w ruchomych obrazach na pocztówce.   @Alicja_Wysocka   miejsca zmieniają się raczej w pionie- od niebios po światy podziemne   to może być metafora życia człowieka-   od cheruba (dziecka)-który nie pamięta co było wcześniej (może właśnie takie "przetasowanie" kształtów i konsystencji miało miejsce w niebie)   poprzez lot dusz- gołębi (dusze narodzonych dzieci lub starszych osób, które już  odeszły)   po wspomnienie o człowieku w widoku pocztówki   
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To zaproś je na kawę, lub na herbatę "z prądem" niech pije smutna gawiedź Ty ciesz się dobrym zdrowiem.   I niczym się nie przejmuj Byle deszczykiem w życiu Słoneczna radość w końcu Wyjdzie jutro z ukrycia. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • @Alicja_Wysocka Przepiękny wierszyk - kołysanka. Przeczytałem mojemu Kotu i kazał przekazać: mrau = dobranoc po kociemu. :) Dobranoc Alu! Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • @Sekrett Brawo! Naprawdę elegancki i świetny wiersz z doskonałymi przesłaniami i metaforami. Dawno czegoś tak dobrego nie czytałem. Oby tak dalej - powodzenia i równie udanej weny twórczej! Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...