Demony przeszłości

[M_Patriota]

Szemrzały po kątach i w cieniu światła,
Zgrozy i ochydy w ukryciu jaźni.
Nie była w życiu ta chwila łatwa
Do której lgnęły demony wyobraźni.

Sen spędzał z powiek,
A noc smutna czarodziejka
Grała na duszy, jak długi wiek,
Burzliwa niedoli życia w sercu zawiejka...

Tańcowała, szalała gorączka metafory życia,
Miała atut i siłę w negatywie.
Wytoczone obronne armaty wypalały w jej bycia,
Lecz wracały po kątach cienie obecności tkliwie...

Animacja emanowała obraz bezszelestnie zamglony
I w przeobrażenie sięgać trudem było karkołomnym.
Dzień po dniu wynurzał podejścia - czas za czasem spalony
I rzeczywistość stawała się beznadziejna, i duch bezradnie ułomnym.

Demony przeszłości rządziły się swoimi prawami.
Wzrokowa imitacja biegła dążąc do linii końca i rekordu,
Lecz nie było widoku linii końca na jawie i z niespokojnymi snami,
A hyrdy zwątpienia przed sobą w ogromie "Big Board-u".

Kotłowały się marzenia z dnia i nocy,
Wyobraźnia chodziła po łące, polu i lesie...
Sny biły się z rzeczywistością po każdej północy
I zamęt zgryźliwy, pytany rozum, czy podniesie?

Królu złoty z bezbolesnych Niebios,
Niebotyczny rekord ziemskich cierpień spraw kres.
Poślij piekłu chaos z głowy stos,
Niechaj się w popiół obróci z organizmu stres.

Złowieszcze zmory nicości odchodzą w niebycie
I niechaj zagra współharmonia wedle dnia, nocy i o świcie.
Niechaj się sypie dobra ilość dobrych zdarzeń w dobre życie,
Niechaj się wreszcie odwagi duch zjednoczy ze sobą i z życiem w dobrym bycie.

Wiersz pisany w sierpniu 2008 roku.

W treści wiersza autor sięgnął pamięcią do lat 1986-1989, które były najtrudniejsze,
kiedy to jeszcze mieszkał na Górnym Śląsku, gdzie pracując w kopalni w której
nieszczęśliwie uległ tragicznemu w skutkach wypadkowi - po którym - gdy jeszcze
z ubolewaniem skupiał się nad swoim nieszczęśliwym losem - po czym żyjąc w traumie -
doznawał podobnych myśli i wyobraźni, jakie przytoczył w wierszu...

Mam nadzieję, że czytelnicy nie wezmą ten wiersz za wytwór autora.

Wiersz pisany w sierpniu 2008 roku.

https://www.youtube.com/watch?v=HZ8qBioPlHE

[aluna]

@M_Patriota
Mietku , przelałeś na papier swoje demony, wiem , wiem doskonale nie sposób sie ich wyzbyć!
Ale na szczęscie nie posiadamy pamięci absolutnej , pamięć z biegiem lat zaciera traumy , złe przeżycia,,,trzeba żyć dalej,,,!
No i to:
"Złowieszcze zmory nicości odchodzą w niebycie
I niechaj zagra współharmonia
wedle dnia, nocy i o świcie.
Niechaj się sypie dobra ilość
dobrych zdarzeń w dobre życie,
Niechaj się wreszcie odwagi duch zjednoczy
ze sobą i z życiem w dobrym bycie."

Pozdrawiam serdecznie !
Hania
PS
Coś mojego:
Hallo...

zgubiłam drogę szczęścia
nikt nie zdoła odnaleźć
wycieram mokre ręce
chcąc bardzo przytulić
wymykające się z spod
spragnionych dłoni
już nie będę topić
ile ukłonów trzeba

nie zabiegam
idę na zabieg
duszy


Dnia: 2009-06-03

[M_Patriota]

Haniu - dziękuję za podtrzymywanie mnie na duchu. Niemniej jak sama wiesz z wiersza, to było dawno temu.

A teraz z Twego wiersza:

"idę na zabieg
duszy"

Nie idź, Twoja dusza jest szczera, uczciwa i piękna.

Pozdrawia Mietko