Samotna wyprawa

[Anita_Hućko]

Płynę po morzu wiatr mi w oczy zawiewa jest chłodno, jest wietrznie
jak samotny żeglarz wiosłuję pod prąd ,
lecz czy zdołam przetrwać? mój dom tak daleko stąd.
Nie wrócę na pewno , nie wrócę!
tu się na niepowodzenia losu wykrzyczę
w ciszy choć chwilę pobędę...
Gdy życie smutnym jest westchnieniem,
Gdy uśmiech boleści jest cieniem,
Gdy nadzieja jest już tylko pustką,
Cóż wtedy czynić z oczami jak woda?
Cóż zrobić z cierpieniem?
Cóż z sercem krwawiącym czynić?
marzenia odpłynęły w ciemność, ludzie się zmieniają
ciągłą famę rozpowszechniają...
Ach, cóż zrobić? czy wierzyć jeszcze?
czy szepnąć- szkoda.
Nienawiść to słowo właściwe świat nigdy się nie zmieni ,
lecz czy ufać ? czy martwym być słońca promieniem?
czy chmurą ściskającą nerwy, złości ?.
Nie wiem, co zrobić w takiej chwili, lecz wiem, że może kiedyś ktoś powie,
nie przejmuj się! nie warto !

[henryk_bukowski]

...jesli żeglarz..to nie wiosła.."stąd" "na pewno"..wiem:)..że "pobędę"..u Ciebie niedługo..bo z "boleści".."cóż" mam zrobić innego:) - pozdrawiam Henryk

[Devil_de_la_Muerte_]

Materiał jest i to na bardzo dobry wiersz, jednak kłują niepotrzebne słowa. Wiatr wieje w oczy jest wietrznie takich osobliwości można się pozbyć. Następnie pojawia się dziwny styl zapisu, który trąci archaizmem, jednak z drugiej stony daje efekt liryki.
Trzeba parę razy przeczytać i wtedy dobrze zabrzmi.
Pozdrawiam

[adam_bubak]

co to jest pobenda?