Alfa

[Darek_Otel]

Zamieć
potworna zamieć
Nie widzą jej przechodnie
Zbyt zapatrzeni w siebie
Niezauważalnie podają sobie grypsy zadowolenia
Zamieć siąpi burym powiewem
A oni niczym nie zmąceni
podąrzają
wytartą ścieżką przyzwoitości
Nie chcę by patrzeli w tę stronę
Zbyt wiele w niej zmiennych
Cóż z nią poczną
prawowierni
Nie uniosą ciężaru zmiennej czasu
A co mówić o przyzwoitości
Wiatr siąpi siłą zniszczenia
Tego co stare spruchniałe
Czy wyrośnie nowe?
Nikt nie wie
Ryzyko zawodowe
Zawodowcy od ryzyka
Porozrzucane członki
Siłą ciążenia losu
Organizują nową jakość
Komu potrzebną?
Współtwórcy nowego
Władcy samotności
Siąpi dezorganizcja porządku
Uf stało się
jest nowe
Niedostrzegalne istnienie
Alfa

[bazyl_prost]

@Darek_Otel
nadchodzą czasy elizjum, niebo na dosięgnięcie ręki , tylko się trzeba wyzwolić z własnych kajdanów