****

[Nino]

chcę twojego spokoju
wtedy nie boję się
wszystkiego co najlepsze
nie chcę czekać na nikogo
na marzenia spod lady

życie może być nieudane
ale my możemy się udać

czas pędził a pusty
ekran świata wciągał
nieubłaganie
ja
drgająca w zawieszeniu
bańka mydlana

teraz czuję ziemię
pod stopami a oczy
zostały wpatrzone
w złociste promyki
kasztanowych tęczówek

[Mirosław_Niewierszyn]

Powodzenia.

[Nino]

@Marek_Orzełowski
dzięki za wystawienie portretu psychologicznego, następnym razem komentuj wiersz nie autora, bo o ile wiem już dawno trendem jest oddzielanie biografii od utworów. a poza tym trochę interpretacja osobowości się nie udała.
myślę też, że kultura języka powinna obowiązywać.
pozdrawiam

[Nino]

@Marek_Orzełowski
co za człowiek pełen złości i jadu z ciebie, ja tylko zwróciłam uwagę co mi się nie spodobało w twoim komentarzu. ależ się liczę i dlatego oczekuję konstruktywnej krytyki, żebym mogła się rozwijać (podmiot liryczny jest kobietą jeśli nie zauważyłeś), natomiast chamskie ataki będą odbierane jak zniewaga, bo nic nie wnoszą. różnica taka, że mogę nie pisać o swoich doświadczeniach i chyba moje poglądy i odczucia nie specjalnie powinny cię obchodzić - jak się nie podoba temat to nie czytam wiersza i nie obrażam piszącego. chyba nadinterpretacja, bo nie wiem, gdzie się dopatrzyłeś osoby bojącej się kontaktów fizycznych? wiersz jest dedykowany mojemu mężowi i mówi raczej o tym, że bałam się związku, bujałam w romantycznych obłokach, ale w końcu się udało. to tyle z zamiarów autorskich. interpretuj sobie jak chcesz, wolna wola.