Tancerka

[Tomasz1k1_]

W błogim, mnogim kraju, gdzie łza na miarę pieśni,
Tkała panna tańcem ruczaju malunki,
Tak, że wiatr się uczył ruchu nowych treści,
W sukni rozpętanej, kolibrów rynsztunki.

Falowała kłosem tak, jak las mrze wonią,
Grała wokół srogim donosem rozbiegłym,
Aż stała się dźwiękiem, flecikiem, harmonią,
Aż ziemia hen ruszyła ruchem przeciwległym.

I raz nadeszło lico w czamarach skazańca,
Władał, składał nic, co sensu mieć nie mogło,
"Chciałbym się nauczyć - rzecze - tego tańca,
Co me zmysły kusi jak kochania żądło".

I raz też pasikonik skokiem wszedł na rękę,
Zielony z nadziei, balonik gderliwy,
"Chciałbym ci podegrać - rzecze sam - piosenkę,
Zwiewną tak jak piórko, jak opuszek zimy".

I raz pyłkowa wróżka wzleciała ku oczom,
Delikatna strużka jak pończoszka zwiewna,
"Chciałabym raz z tobą - rzecze - w puchu spocząć
I tańczyć, tańczyć ciągle jak piękna królewna".

W błogim, mnogim kraju, gdzie łza na miarę pieśni,
Tkała panna tańcem ruczaju malunki,
Aż została sercem mknącej przypowieści,
Wiecznej tak jak zwykle pierwsze pocałunki.

[Alicja_Wysocka]

Może miałabym jakieś... ale mnie poniosło i tak cudnie kręci się w głowie, spiłeś mnie tym wierszem :)

[Iza_Kołcz]

Ciekawy dobór słów ;)

[Tomasz1k1_]

Dziękuję serdecznie :)