Zupełnie nic (początek jest końcem)

[Łucja_Kosowska]

Śmieją się ze mnie autobusy
Śmieją się ze mnie ludzie z gazet
Odbicie w lustrze
I wszyscy bliscy, karmiący mnie iluzjami

W kinie o nazwie "Głowa"
Ja, jak ratuję komuś życie
Ja, jak trzymam w ręku nagodę
I my, jak ratujemy siebie samych
Trzymając się nawzajem
Jak najcenniejsze trofea
Jak myśliwy rogi jelenia
Jak granat gorzką skórkę

W tym filmie nic nie ma swojej nazwy
Konkret zgubił się między klatkami
Wszystko jest iks, wszystko jest igrek
Nie można wołać
Nie znając imienia
Nie można kochać
Nie znając uczucia
Tylko tęsknić
Można nie znając

[al_meriusz]

a może 'słowa z gazet' i 'trzymając siebie nawzajem'

?

doskonała puenta - nie warto tych dwu wersów oddzielić od strofy?

pozdrawiam

ps
nie dajmy się zwariować ;-)

[Malarz_]

Dodatki do gazety: auto- moto padł dąb, ogłoszenia matrymonialne sosna upadła...itd.
I taka to wyliczanka.

[Łucja_Kosowska]

al meriusz: dzięki, pomysł z puentą naprawdę mi się podoba, pomyślę nad tym!

Malarz: jeśli takie partie gazety się z ciebie śmieją, to przestaję się dziwić poziomem twoich komentarzy :)

[M._Krzywak]

Zamysł jest interesujący, ja bym bardziej skupił się na bardziej otwartym polu domysłów, byłby ciekawszy efekt, np:

"bliscy karmiący mnie iluzjami" - to jest truizm, zresztą nie lubię słowa "wszyscy"

"I my, jak ratujemy siebie samych
Trzymając się nawzajem" - takie masłowate...

"Jak granat gorzką skórkę" - e, granat jako owoc niecelny, nie trzyma się kupy

"W tym filmie nic nie ma swojej nazwy
Konkret zgubił się między klatkami" - ja bym wybrał jedno z dwóch

Ale i tak jest w porządku.

Pozdrawiam.