zakątek marzycieli

[Adriana Adrianka]

zawsze najważniejsze jest źródło
choćby znajdowało się na szczycie
najwyższym z najwyższych

na tę wysokość nie będziemy
wspinać się częściej
droga zostanie pieczęcią
na naszych stopach i myślach
jak zaczarowana pozytywka która
zawodzi śpiewem usypiającym
nawet walecznych rycerzy

szlak wyznaczony
z góry na dół
podobnie na odwrót
przekornie wskazuje na zakręcie
zawsze przeciwną stronę
czy to już - pyta

wszystko odbywa się nocą
tylko księżyc oświetla park i altanę
gdzie kochankowie trzymając się za ręce
wdzięczni światu za te chwile
ściskają w ramionach
- niebywałe co to za emocje - osobę
której bicie serca przewraca do góry nogami
ich żołądek a dłonie
nierozłącznie opowiadają sobie wszystko

dosłownie

[al_meriusz]

również ten twój wiersz przeczytałem z dużą przyjemnością; potrafisz lirycznie opowiadać ciekawie i sugestywnie


pozdrawiam ciepło


ps

czy nie za często używasz w wierszach superlatywu superlatywów?
tutaj zdecydowanie wystarczyłoby: najwyższym

czy świadomie zdecydowałaś się na potoczne 'tą'?

czy tu:
'ściskają w ramionach
niebywałe co to za emocje -'
nie jest o jeden myślnik za mało, albo o jeden myślnik za dużo?

[Adriana Adrianka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

al meriuszu, myślę że świadomie często używam w swoich tekstach przerysowań i przesadnych sformułowań. i tak dobrze że zaprzestałam pastiszu i karykatury.
wydaje mi się, że to mój znak rozpoznawczy, więc jeśli pozwolisz, wolałabym, żeby pozostało - "najwyższy z najwyższych"

co do "tę" czy "tą" - spotkałam się z opiniami, że ta pierwsza, właściwa w pisowni forma, brzmi sztucznie - za którą ty się opowiadasz?

i myślinik - gdzie miałby być ten drugi, hm?

pozdrawiam, A.

ps. Serdecznie dziękuję za dobre słowo:)

[al_meriusz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

al meriuszu, myślę że świadomie często używam w swoich tekstach przerysowań i przesadnych sformułowań. i tak dobrze że zaprzestałam pastiszu i karykatury.
wydaje mi się, że to mój znak rozpoznawczy, więc jeśli pozwolisz, wolałabym, żeby pozostało - "najwyższy z najwyższych"

co do "tę" czy "tą" - spotkałam się z opiniami, że ta pierwsza, właściwa w pisowni forma, brzmi sztucznie - za którą ty się opowiadasz?

i myślinik - gdzie miałby być ten drugi, hm?

pozdrawiam, A.

ps. Serdecznie dziękuję za dobre słowo:)


adriano :-)) wybacz, ale trochę rozbawił mnie twój wpis; nie wierzę, że zapytanie o moje pozwolenie pozostawienia wiersza jakim jest lub dokonanie tylko wybranych zmian, które sugeruję, było ironiczne; dlatego odpowiadam: to są twoje wiersze! i zarazem dokumenty etapów twojej świadomości; dokonuj w wierszach tylko tych, sugerowanach przez komentatorów, zmian, które naprowadzają ciebie na coś, co sama przeoczyłaś albo czego nie udało ci się lepiej sformułować etc. - to muszą być twoje zmiany, a nie zmiany odbiorców twoich wierszy.

osobiście uważam, że jeśli nie jest to działanie zamierzone/świadome, powinniśmy starać się pisać poprawnie; dlatego ja napisałbym 'tę wysokość' - zresztą tej formy używam też w języku mówionym; jeśli brzmi to sztucznie, to tylko dlatego, że częściej stosowana jest ta druga forma.

dla lepszej czytelności dorysowałbym myślnik przed '- niebywałe',
albo zrezygnowałbym z tego po 'emocje', lecz wtedy też z tego przed 'pyta', ale wtedy 'pyta' i 'osobę' widziałbym jako osobne wersy, czyli zmiana byłaby poważniejsza.


pozdrowienia serdeczne


ps
słowo jest dobre, gdy jest prawdziwe ;-) niedojrzały i trudny jest świat, w którym za prawdę trzeba dziękować (albo ją ukrywać)

[Adriana Adrianka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A bo widzisz, taka już jestem zabawna
Naturalnie, że pytałam na poważnie, bo wyraziłeś swoje zdanie tak zasadniczo, a dla mnie ten fragment jest właśnie ważny w takiej a nie innej formie.
generalnie ironii w życiu nie stosuję
Pozdrawiam, A.

ps.
zgadzam się :)