Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Genotyp -
fundament
ale nie duszy -
można słyszeć muzykę
ale jej nie czuć
można widzieć piękno
ale go nie przeżywać
można być wierzącym
ale nie tęsknić
można żyć nie współbrzmiąc
bo - serce pęknie
bo - dusza oszaleje
bo - ...
Jest Miłość
która serce ożywia
jest Tęsknota
która duszę oczyszcza
jest Olśnienie
które myśli porządkuje
jest to Życie nie dla ja
to nie jest idee fixe
to nie jest absynt
ani czar tanga
ani zauroczenie
i nie magia
tylko wspinaczka
stromą ścieżką
z Duchem Życia
do Źródła

Opublikowano

Zastanawiający tekst. W zakończeniu można pominąć ducha życia, tchnie takim banałem. Nie współgra też wiara i tęsknota, ale ciężko znaleźć synonim do połączenia z ale.
Pozdr.

Opublikowano

Witam Szanownego Adwersarza

Bardzo dziękuję za przeczytanie mojego wiersza "Na..."
Pozwolę sobie nie zgodzić się z uwagą dotyczącą Ducha Życia; z pojęciem "Duch Życia" spotykamy się bardzo rzadko, a jeśli nawet, to nie zawsze kontekst, w jakim go użyto, pozwala zrozumieć, co autor pod tym pojeciem "ukrywa". Chociażby więc z w/w powodu nie wydaje mi się, że Pańskie wyrażenie "banał" jest trafnym określeniem.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Twierdzi (chociaż ze słówkiem "może") Pan, że "nie odkrywcze". Wiedząc, o czym piszę, ośmielam się skierować do Pana następujące pytanie: Czy zetknął się Pan już wcześniej z takim rodzajem mistycznej głębi, jaki zaprezentowałem w moim wierszu "Moja ścieżka mistyczna"?
Dziękuję za Pańską powyższą uwagę i pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie, że kocham, bo mam także dłuższe formy... ale po prostu mam świadomość, że ludzie nie lubią "dłużyzn" i albo je omijają, ale czytają po łebkach... możliwe, chyba, że się mylę... Tak, osobiście wolę krótsze formy, bo każdy ma swoje preferencje, to zrozumiałe i Ty miej swoje. A tutaj na orgu... popisuj się tylko... pozytywnie... bo negatywnie - po co... komu to potrzebne. Poza tym, jeżeli ktoś napisze Ci.. ale dłuuugie.. nie oznacza to, że jest przeciwko Tobie, czy twojemu wierszowi, skoro jednak przeczyta i spróbuje zostawić jakieś słowo od siebie. He.j.. pozytywne, rzecz jasna.. :)  
    • @Berenika97 Dziękuję za uważne odczytanie i interpretację. Dla mnie to pragnienie ma bardziej konkretny, jednolity sens, ale cieszę się, że wiersz otwiera różne odczytania. Pozdrawiam ciepło.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @EsKalisia Ciekawa wariacja na temat.  Do dalszych rozważań.
    • @Maciej Szwengielski O nie, muszę uściślić. Co innego pytanie, jak Pan to wdzięcznie nazwał "fundamentalne" "po co istnieje", a czym innym są cele w życiu. To pierwsze może zadać jakaś osoba z zewnątrz, ktoś, kto obserwuje ludzi. . Wówczas może dociekać odpowiedzi. I podałem wyjątek, że ewentualnie cel naturalny - utrzymanie gatunku. Zaś pytania o cele w życiu zadajemy sobie sami i jednoznacznie je definiujemy. Ja w życiu mam wiele celów, natomiast nie umiem odpowiedzieć na pytanie "po co żyję", bo się nie da. Religia katolicka jest osnową jednej z najbardziej agresywnych i krwawych organizacji w historii. Poza tym, praktykowanie tej religii to najbardziej hipokrytyczne  zachowania społeczne człowieka. Łamane są wszystkie nauki Chrystusa na każdym kroku. Za przyzwoleniem społecznym i chociażby polskiego Episkopatu. Przykładów są miliony. A po trzecie, KK jest organizacją polityczną, a od polityków trzeba wiać i to szybko. Z naszej rozmowy widzę, że jest Pan oczytanym facetem, zatem chyba wiele tłumaczyć nie musze. Dziwi mnie tylko ta Pańska teza. Chyba, że to Pańska prowokacja dla zabawy. ;) 
    • @ghostgirlpoem   Piękna  metafora róży - od rozkwitu, przez więdnięcie, aż po opadający ostatni płatek. Piwonie jako symbol toksycznych relacji?  W wierszu wyczuwa się duży ładunek emocjonalny.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...