Nocne rozliczenia

[Grzegorz_Kochel]

Nie liczę już dni.
Nie mam pojęcia czy mi się śnisz,
czy to Twoje kroki na schodach.
Czy Twoja herbata w kubku już wystygła.

A musimy być o świcie do ostatniej krwi
w pełnych szufladach serca rozliczeni z nocą.

Nie pamiętam już.
Nie wiem jaką zakładasz sukienkę,
czy na jaką modłe upinasz włosy.
Czy w biegu usta swoje czerwienią barwisz

A bywamy o świcie do ostatniej krwi
W pełnych szufladach serca rozliczeni z nocą.

I przestałem dbać.
O to czy się wysypiasz,
Czy zabierasz ze sobą kanapki do pracy,
Czy wieczorem składasz ubrania, do porządku.

I jesteśmy o świcie do ostatniej krwi
W pełnych szufladach serca rozliczeni z nocą.

[beta_b]

Podoba mi się.
Czytam bez refrenu, omiatam go wzrokiem. Widzę raz i wystarczy.
Ale czy słusznie? Nie mam przekonania.

Czy w biegu usta swoje czerwienią zabarwiasz.

[Daria_Wiatr]

Bardzo inspirujące.
Czytam już chyba 3 raz.

[Grzegorz_Kochel]

Refrenowi temu słówka jakiegoś brakuje, ale nie umiałem go znaleźć więc zostało tak.

Dziękuję za miłe słowa.
Grześ

[M._Krzywak]

Też schylam się ku dobrej recenzji, jakaś dzisiaj inwazja ciekawych tekstów. To org?

Pozdrawiam.

[Agnieszka_Horodyska]

Strasznie ładne i ładnie straszne. Zakochałam się.

[Grzegorz_Kochel]

I Agnieszce i Krzywakowi bardzo dzięki

Zdarzyło się kurze ziarno,
miałem muzę ot co.
Nic więcej.

[Jolanta_S.]

ładnie, bardzo ładnie

[Jolanta_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wróciłam jeszcze raz - ja jestem szalona, podejrzewam, że autor też.