uwięziony

[Kraft_]

w porze deszczowej nieobojętne obrazy
niepojęty spacer zieloną aleją
pożyczam kroplami nieba
zwyczajnie
szrarą stronę światła otwierając na natchnienia

sylabizuję oderwane fragmenty
pod wiatr maluję oblicza
w kałuży pełnej niespodzienek
twoja twarz

w garści trzymam błekit
zza chmór przebijasz blaskiem
i znów
miewam mokre sny
intensywny zapach twojego kwiatu wywołuje do tablicy
nocne majaki w kolorze karminu
miody lipowe
na boskiej palecie łąkowych smaków

prognozą na jutrzejsze słońce
implikujesz wilgoć deszczu
źródło
płynę wedrówką kochanków
uciekam by dogonić świat
drugi brzeg jest przecież tak blisko

nie mów nikomu
mokry tobą w tobie pozostanę

na zawsze