Ognisko

[Grzegorz_niewiem]

siedząc na ławce
przy lekkim świetle latarni
spoglądam na bieg ucieszonych twarzy
chowających się za klepsydrą wspomnień
otaczam ich kręgiem kamieni
zapisując ostatni raz istnienie
zatrzymałem uczucia
na kartce
przyłożyłem do piersi
zmieniając się w kroplę rosy
oczyszczając swe serce
głęboko westchnąłem
i ogniem dałem im odejść

to się nigdy nie wydarzyło

w świata pędzie rozłożyłem kolejne strony
pisząc namalowałem własne niebo
chcę je otworzyć dla innych

[al_meriusz]

czy ten wers: 'otaczam ich kręgiem kamieni' na pewno ma brzemić właśnie tak?

no i ten ostatni!

co mam z nim począć?

chcesz, ale nie możesz?
a jeśli zapowiadasz, to fajnie, na otwarcie czekam z niecierpliwością.
a jeśli tylko pytasz, to też, tak, otwórz!

pozdrawiam


ps

kiedyś je przed wami otworzę

?

w pragnieniu by otworzyć je dla innych

?

w tęsknocie tworzenia dla innych

?



?

[Grzegorz_niewiem]

tak właśnie tak miało brzmieć :)

[al_meriusz]

jeśli tak, to w porządku

w takim razie ja go po prostu nie rozumiem