Na innym planie

[Sebek..._]

cienką chustą zasłaniasz mi oczy i usta
potem wiążesz mi ręce
bym tylko myślał
nie czuł zimna i głodu
...w tle gra muzyka bez słów

jej głos jak mała miotełka
ścierał drobinki kurzu
złapała mnie:

proszę
rozejrzyj się, powiedz co widzisz
obrazy bez ram
morze spokojne
morze spięte, skłębione
w pragnieniu, rozpiętością fal

myślę że w pana życiu zdarzą się niedługo pewne rzeczy
dobre rzeczy które z początku wydadzą się złe
i złe rzeczy które z początku wydadzą się dobre

głód i ciemność
jak złodzieje wynoszący rzeczy z pustego domu
powoli
odbierali mi zdolność skupienia
w pamięci białe plamy
nie ma gdzie biec
nieruchomo zamknięty w jednym planie
wieczności

dwa stany
albo deszcz pada
albo nie pada
a ja jestem korytarzem
ścieżką do człowieka którym jestem

[Penelope_Coal]

chciałam się podzielić zupełnie luźną uwagą, jaka przyszła mi do głowy podczas lektury. - W Twoich wierszach jest coś takiego, że, kiedy je czytam, od razu aż chce się pisać. Te teksty mają coś w sobie. Coś może nieuchwytnego, ale ważnego.
Penelope

[Alex_Sinner]

Bardzo często, podczas pisania jesteśmy skupieni na wewnętrznym, emocjonalnym aspekcie myśli, podłożu, na którym opieramy zapisaną treść, że przeoczamy fakt zastępowania kompleksowych uczuć/emocji zaimkami. Utwór jest ciężki od nich. Zawęża tym samym możliwość pełniejszego odbioru.
Gorszym następstwem takiego procesu jest ubytek rzeczywistej poetyckiej treści. Warto zastanowić się nad odchudzeniem z zaimków i uporządkowaniu treści z kurysywy.
Nie pokuszę się o własną propozycję treści. To zadania dla odpowiedzialnego za wiersz autora.
Dla mnie estetyczny i techniczny aspekt publikacji jest zaledwie dostateczny, co nie przeszkadza w rozumieniu przekazu.
Szkoda, że zapis jest słaby, bo podcina skrzydła treści.
Pozdrawiam.

[maria_bard]

Gdyby ten wiersz przyciąć, pozbawić zbędnych ozdobników.
Zaimki - pierwsze do wyjęcia.
I - konsekwentnie - wyjęłabym znaki przestankowe, które są tu i ówdzie....
Poza tym - to wiersz tzw. biały czyli - rym lepiej usunąć w trzeciej i piątej strofie.
Czwarta strofa wydaje mi się niepotrzebnie i nudno rozbudowana.
Piąta strofa podoba mi się najbardziej.
W ostatniej tak bym widziała:

deszcz pada
nie pada
a ja jestem ścieżką do siebie samego

Ciekawy tekst. Przepraszam za wtrącanie się:-), ale - coś w nim jest...;-)
Pozdrawiam. E.

[bazyl_prost]

piekło, niebo , dziś imieniny Zofii ciesz się

[Sebek..._]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie wiem czy zasłużyłem aby być inspiracją, staram się jak mogę i piszę też dla innych no bo gdyby tak nie było dalej pisał bym do szuflady

a jeżeli chodzi o ten konkretny tekst dla mnie inspiracją była książka a nawet twórczość jako całość pana Haruki Murakami, japońskiego pisarza którego proza emanuje spokojem, mistyką i poezją, styl pisania zdecydowanie niespotykany, trzeba spróbować, choć na pewno nie dla każdego bo bardzo specyficzny, gorąco polecam- ,,kronika ptaka nakręcacza,,
jego proza jest właśnie taka ,,ma coś w sobie,,
coś nieuchwytnego ale ważnego :) mój tekst jest tego imitacją
pozdrawiam ciepło ;)

[Sebek..._]

Alex Sinner:

tak na pewno jest w tym sporo prawdy, ciekawie opisałeś proces
a odnosząc się, spieszyłem się :) miałem mało czasu, w innym przypadku, mooooże, chociaż mało prawdopodobne, wycisnął bym z tekstu więcej i doszlifował
pozdrawiam

[Sebek..._]

Maria Bard:

ależ nie ma za co przepraszać, średniego autora jak ja może uratować od grafomanii jedynie szczera i ostra krytyka, chociaż czasem ciężko jest przełknąć, to jedyne lekarstwo, zresztą jak zauważyłem jak dostanę baty(nie tym razem ;p ) dopiero wtedy z determinacją zabieram się do roboty
także bez krępacji ;) zzz analizuje i w jakiejś cząstce na pewno wdrożę w życie w przyszłości
pozdrawiam

[Sebek..._]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

piekło, niebo, jak najbardziej, odniesienie, zrozumiałe
ale po co mieszać do tego szanowną panią Zofię??

[bazyl_prost]

Zofia ostoją dobrego ładu, ma podobny problem co ty, jadowity kolec

[Sebek..._]

niestety, mechanizm w pełni nabyty, mechanizm samoobrony
niestety, jak każda broń obosieczny
na szczęście mało używany :p

[bazyl_prost]

jak strelicja albo sansevieria takie rośliny, bez broni świat jest ładniejszy i czystsze spojrzenie

[Sebek..._]

w pełni się zgadzam, każdy musi codziennie rano mówić to do lustra
z obserwacji wyjątkiem nie jesteś

[Penelope_Coal]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie wiem czy zasłużyłem aby być inspiracją, staram się jak mogę i piszę też dla innych no bo gdyby tak nie było dalej pisał bym do szuflady

a jeżeli chodzi o ten konkretny tekst dla mnie inspiracją była książka a nawet twórczość jako całość pana Haruki Murakami, japońskiego pisarza którego proza emanuje spokojem, mistyką i poezją, styl pisania zdecydowanie niespotykany, trzeba spróbować, choć na pewno nie dla każdego bo bardzo specyficzny, gorąco polecam- ,,kronika ptaka nakręcacza,,
jego proza jest właśnie taka ,,ma coś w sobie,,
coś nieuchwytnego ale ważnego :) mój tekst jest tego imitacją
pozdrawiam ciepło ;)


Sebku, zauważyłam, że źle odczytałeś mój komentarz. Nie mówił o tym, że jesteś inspiracją. Proza Murakamiego nie jest mi obca, jednak nie doszukałam się tutaj jej wpływów. Postaram się następnym razem czytać Twoje teksty wnikliwiej, zamiast poprzestawać na urzekającym klimacie. Treść to nie to samo, co klimat, a w znacznie większym stopniu to od niej zależy odbiór i asymilacja utworu. Pozdrawiam,
Penelope

[Sebek..._]

przepraszam poleciałem widocznie
bo lubię latać ;)
nie jestem inspiracją, inspiruję do pisania
tylko czasami oczywiście i tylko garstkę

miło że ktoś też czyta prozę Murakamiego, bo nikogo takiego nie udało mi się poznać dotychczas
przyznając się zaczeprnąłem coś od niego tutaj np:

,,na ziemi istnieją dwa stany albo deszcz pada albo nie pada a pomiędzy znajduję się linia dermarkacyjna,,
,,proszę, rozejrzyj się, powiedz co widzisz,,
,,jak złodzieje wynoszący rzeczy z pustego domu,,

a ja stworzyłem tylko otoczkę dla jego słów