kreatura

[Krzysztof Kwiatkowski]

Dzisiaj rano
Stworzyłem

Mróz bez szalika
i szklane oczy
cudzych łez

Upadek Ikara
w błękit raz jeszcze
Aby nie zapomnieć...

Ból naderwanego
ucha
i ciszę
gdzieś między
wspomnieniami

Ścieżkę do jej
dotyku
bezustną
lecz dosłowną

Kwadrans beznadziejności
zrośniętej
ze zgryzotą
Aby zapomnieć...

Jutro
Nie będę już rano

[Black Field]

smutek...takie cos co uwiera w sercu i powoduje lzawienie oczu(uczulenie na uczucia:]).to jest piekne...to co stworzyles jest piekne...jestem pod bardzo duzym wrazeniem,ktorego slowami chyba nie potrafie opisac....pozdrawiam

[tenere]

dawno mnie tu nie bylo, Panie Krzysztofie, a Pan publikuje nizmordowanie.
bardzo mnie ten wiersz boli, tak osobiscie.
a takie slowa: "ci dotkliwie drudzy, niedotykalnie drodzy..." Pan zna?
bo to jest ten sam bol we mnie , wiec musze stwierdzic, ze znakomicie Pan napisal, skoro tak mi teraz wlasnie.

BlackField - sygnatura twoja... mmmm... piekna piekna piekna muzyka.