Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zgrzeszyłem
Może dlatego wciąż strach i ból
Aniołem mym raniłeś mnie może właśnie dlatego
Bo zgrzeszyłem
Może dlatego wbijasz nóż w me plecy jej delikatnymi rękoma
Plamisz jej białą pierś moją brudną krwią tryskającą wprost z serca duszy
Plamisz bo to ją kocham całym swym umysłem sercem swym istnieniem
Bo to ją pragnę bardziej oglądać niż Ciebie
Bo to dla niej zmieniłem swe życie myśli poczynania
To właśnie dla niej potrafiłem pojednać się z samym sobą nie robiąc już krzywdy nikomu
Zgrzeszyłem ciągle grzeszę paradoksalnie
Miłością



I jak? Proszę o komenatrze i opinie.

Opublikowano

Przeszkadza mi

mym, me, swym, swe (zamiast - moim, moje, swoim, swoje)
I w ogóle za dużo zaimków, a skrócone formy zaimków sprawiają, że wiersz staje się patetyczny.

Zgrzeszyłem
Może dlatego wciąż strach i ból
Aniołem [u]mym[/u] raniłeś [u]mnie[/u] może właśnie dlatego
Bo zgrzeszyłem
Może dlatego wbijasz nóż w[u] me[/u] plecy[u] jej[/u] delikatnymi rękoma
Plamisz[u] jej[/u] białą pierś [u]moją[/u] brudną krwią tryskającą wprost z serca duszy
Plamisz bo to [u]ją[/u] kocham całym swym umysłem sercem swym istnieniem
Bo to [u]ją[/u] pragnę bardziej oglądać niż [u]Ciebie[/u]
Bo to dla [u]niej[/u] zmieniłem [u]swe[/u] życie myśli poczynania
To właśnie dla [u]niej[/u] potrafiłem pojednać się z samym sobą nie robiąc już krzywdy nikomu
Zgrzeszyłem ciągle grzeszę paradoksalnie
Miłością


Ponadto wersyfikacja. Raz krótki wers, innym razem gnie się od ciężaru liter przez całą stronę, jak gałąź, która chce się złamać. Może by tak poprzecinać enterem i choć trochę wyrównać.

Tyle, ale to tylko moje zdanie.

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


W pieśniach religijnych, patriotycznych, modlitwach, ujdą.
Poprawne, ale nadęte.

Kto mówi dzisiaj?
proszę podaj me rękawiczki
albo,

o ma głowa, jak boli
jak tam twe serce, już lepiej?
Jakby się jedno 'tweczenie czy meczenie' zdarzyło, pewno bym się nie odezwała.


Opublikowano

Popraweczka na swoje moje...

Zgrzeszyłem
Może dlatego wciąż strach i ból
Aniołem moim raniłeś mnie może właśnie dlatego
Bo zgrzeszyłem
Może dlatego wbijasz nóż w moje plecy jej delikatnymi rękoma
Plamisz jej białą pierś moją brudną krwią tryskającą wprost z serca duszy
Plamisz bo to ją kocham całym swym umysłem sercem swym istnieniem
Bo to ją pragnę bardziej oglądać niż Ciebie
Bo to dla niej zmieniłem swoje życie myśli poczynania
To właśnie dla niej potrafiłem pojednać się z samym sobą nie robiąc już krzywdy nikomu
Zgrzeszyłem ciągle grzeszę paradoksalnie
Miłością


No a co do ilości zaimków raczej ich nie wyrzucę, bo stracą zwroty sens, bynajmniej z mojego punktu widzenia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Widziałem szczęście w zaczarowanym ogrodzie Nie uwierzyłem w jego blaski, cienie, kolory Nim nie utonąłem duszą w lazurowej wodzie Pięknem światów dookolnych olśniony   Potęgą białych kwiatów nieskalanej harmonii Grały rytmy wieczności, melodie zaczarowane Pękały w naturalnej i kojącej melancholii Jak z snu twardego kamienie porozrywane   Białe obłoki płynęły w błękicie lekko i zwiewnie Natchnęły myśli jak śpiew nadziemskich aniołów Prowadząc w potok słów, które wylewnie Popłynęły duszą – cóż za obfity był to połów   Tunelami żył krążyła krew gorąca, koiła spokojem Skroń pulsowała – nie dusiły smutki, rozpacze Już nie zmagałem się z duszy bólem i znojem Zbudziła się radość. Co jeszcze zobaczę?
    • Bardzo ciepły i szczery wiersz, który ukazuje, że wieś to nie tylko ciężka praca, ale też miejsce, gdzie natura, spokój i codzienne życie tworzą wyjątkowy klimat, bo w prostocie drzemie najwięcej piękna...pozdrawiam i życzę miłego weekendu

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Mitylene dziękuję za miłą gościnę i słowo komentarza...miłego weekendu życzę

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @andrew dziękuję za miłą obecność i ten wymowny komentarz...miłego weekendu życzę @Witalisa Czasem najprostsze rozwiązania okazują się najlepsze.Miłego weekendu życzę @Benjamin Artur to prawda- o duchowe "wietrzenie" trzeba dbać tak samo jak o porządek wokół siebie. Miło mi, że zajrzałeś...miłego weekendu życzę   @Berenika97 Dziękuję Bereniko, za sympatyczną gościnę i trafny komentarz do wiersza, dokładnie jest tak jak napisałaś...miłego weekendu życzę
    • Ujmujący serce wiersz, niezwykle dojrzały o zmaganiu się z cierpieniem, samotnością i próbą odnalezienia sensu w świecie pełnym bólu...świetna poezja! Miłego weekendu życzę Bereniko*)
    • piękne przesłanie, które ukazuje, że prawdziwe piękno rodzi się z życzliwości i empatii, a nie z wyglądu...podoba mi się swobodny styl i ta lekkość pióra...pozdrawiam słonecznie*)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...