rozniecę szarość na barwy

[Leokadia_Koryncka]

znanym stukaniem o twarde klepisko
kulawa ława zaprasza do stołu
choć na nim chudo lecz jakże beztrosko
tu jak młody byczek smakujesz dzieciństwo

na ojcowskie kredo - jedzenie to pacierz
odpowiadasz szerokim uśmiechem
łajanie głaskanie
powinność serc syjamskich
czyniona życzliwym codziennym oddechem

czas bez ponaglania w matczynej zapasce
przesiewa porcje szarych wątpliwości
moje szczęścia żywe
co z nich kiedyś będzie
gruszki ulęgałki
przebiegłe żołędzie
czy garstka straceńców

nie rozmyślaj matko
jeszcze się okaże
że na widok pereł między okruchami
blade podpłomyki dostaną rumieńców

[Bernadetta1]

nie bardzo rozumiem tytuł wiersza-słowo ,,rozniecę''.Mimo,że w iskrach można faktycznie ujrzeć barwy,jakoś mi zgrzyta zupełnie.Ta część ,,na barwy'' jest według mnie do zmiany.
pozdrawiam

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"rozniecę" - inaczej pomaluję. Farbami też można rozniecać. Jeśli chodzi o tytuły, mam problem.
Dziękuję za poświęcony czas :)

Pozdrawiam...

[andrzej_barycz]

znanym stukaniem o twarde klepisko
kulawa ława zaprasza do stołu
choć na nim chudo lecz jakże beztrosko
tu jak młody byczek smakujesz dzieciństwo

Znacie ? To posłuchajcie...
;)
Dość nieporadne, dobroduszne i naiwne wierszykowanie przy familijnej okazji.
Jeżeli pisanie wierszy sprawia pani przyjemność, nie narażałbym się na jej utratę, poprzez publikację w dziale Z.

[Leokadia_Koryncka]

Dziękuję za posianie pesymizmu. Niektórzy mówią, że z takiego zasiewu nic nie wyrośnie, bo mroczne myśli są przynależne - "Znacie"? Ja się uśmiecham do tego wiersza i nikt mi tego nie zabroni.
Dziękuję za pobycie.

Pozdrawiam...

[bazyl_prost]

cóż czysty Uran, jak bąbelki szampana

[Leokadia_Koryncka]

Bazyl,dziękuję za promieniotwórczy komentarz :)

Pozdrawiam...

[Nata_Kruk]

To rozniecanie szarości na bawry jest, w pierwszej i ostatniej, matki zawsze będą drżały
o swoje pociechy i nieważne, że są już dorosłe. Rozumiem peelkę.
Pozdrawiam.
(...)
"jeszcze się okaże
że na widok pereł między okruchami
blade podpłomyki dostaną rumieńców" . . . to jest śliczne.

[Stary_Kredens]

sielski ufny obraz rodzinny w wiejskim wnętrzu , Rodzina ostoja szczęścia
podoba się i obraz i prosta konstrukcja wiersza
Pozdrawiam Krdedens

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nata, dziękuję za miły komentarz. Cieszę się z wybranych wersów.

Serdecznie pozdrawiam :)

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, rodzina najważniejsza, a jeśli jest jedność, miłość, to już pełnia szczęścia.

Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam :)