@Alicja_Wysocka
Ten wiersz pachnie wiosną i lekką nostalgią.
Przepiękna personifikacja! Obraz "różanobiałego woalu" zdzieranego przez wiatr jest śliczny. Bardzo podoba mi się ten kontrast między gwałtownością podmuchów a delikatnością kwitnącej jabłoni. To taki taniec subtelności z dzikością.
No i świetny koniec - wiatr dostał lekcję!
Czysta magia! :)))
@Alicja_Wysocka
wiatr co kochał się w jabłoni
nigdy by nie rozszamotał
delikatnie muskał kwiatki
każdy pieścił lekko otarł
nic nie robił wbrew jej woli
przecież chciał ją całą posiąść
by rodziła jemu jabłka
które błyszczą niczym złoto
:)