Ze wschodem słońca

[M_Patriota]

Budząc się razem z ptaszętami,
Świtanie dnia jest narodzeniem nowego życia.
I że dzisiaj słońce zejdzie po raz który,
Wstając znowu, będzie się miało coś do zdobycia.

Już w świetle dnia zewsząd słyszę głosy
Chciane i te zarazem niechciane.
Wybieram te, które rodzą natchnioną poezję -
Żeby było zapamiętane i w wierszu zapisane.

Brzozy, sosny, świerki śpiewają wiatrem
Cienie chowają się od słońca.
Czas sekundnikiem życia zgodnie z rytmem serca,
Aż z krwią po ciele krąży dola płonąca.

Cichcem promienie słońca i cienie wkradają się do mieszkania,
Okraszone piękną leśną zielenią.
Ptasie śpiewy rozbrzmiewają ku dnia podboju,
Aż w wierszu literki w srebrze i w złocie się mienią...

Życie, rzekłbym, to jest dar Boży,
Jeśli ma się wrodzone natchnione wierszowanie.
Zanim nie ma się starczej demencji,
[ co się na starość sroży ]
W piórze szeleści i w słowie dźwięczy wierszowe śpiewanie...

Październik 2012 rok. Podlasie

[Roklin]

Ładny, barwny, obrazowy wiersz, jak to u Ciebie. Często wpadam, nie zawsze tylko zostawiam ślady. Rozczuliły mnie śpiewające z wiatrem drzewa, całość nadaje się na zgrabną piosnkę ku chwale przyrody.

Jedno tylko zgrzyta - ten ból w pierwszym wersie. Nie dałoby się tego elementu pominąć (nie pasuje do reszty). Poza tym git.
Pozdrawiam ze Śląska :)

[M_Patriota]

Witaj Roklin! Ślicznie dziękuję za wyróżnienie wiersza.
A co do pierwszego wersu, to oczywiście, że dałoby się to poprawić,
czyli zmienić, żeby to, jak nazwałeś: "nie zgrzytało z resztą".
Ale myśl moja w tym wierszu tak się rozpoczynała, i faktycznie tak ze mną jest,
że gdy kładę się do snu, przed snem cierpię fizycznie...
A po nocy, budząc się: Świtanie dnia jest narodzeniem nowego życia.
Myśląc o tym, że z nowym dniem mimo, że człowiek o jeden dzień jest starszym,
będzie mieć nadzieję, że dzisiaj będzie lepiej?
A wiąże się to z moim losem. Pozdrawiasz mnie ze Śląska, czym wielką
przyjemność mi sprawiając. Otóż żyję na Podlasiu i z Podlasia pochodzę,
ale na Śląsku mieszkałem 24 lata w Mysłowicach.
Nie będę się rozpisywał, ale jeśli moje wiersze Ciebie ciekawią, a myślę
na ten Twój wpis, że tak: "Ładny, barwny, obrazowy wiersz, jak to u Ciebie".
To zapraszam Ciebie, bo może jeszcze tam nie byłeś, na moją stronę, wpisując na Google: WIERSZE Mietka
Tam poznasz moją historię górnika, skąd i przez co rozpocząłem pisanie wierszy.
Serdecznie pozdrawiam z pięknego zimowego Podlasia, a dokładniej z otuliny Puszczy Knyszyńskiej.
Mietko Patriota

[Roklin]

To Twój wiersz, ty decydujesz.
Już wcześniej zastanawiałem się nad tym bólem, nadal uważam go za lekko kontrowersyjny.
Zawsze trzeba myśleć, że będzie lepiej, wiara w pomyślność pomaga w życiu.
No ja pochodzę z Kresów, ale całe życie mieszkam na Górnym Śląsku.
Z przyjemnością na stronkę zajrzę.
A Podlasie trza będzie - po paroletniej przerwie - odwiedzić (mam tam rodzinkę).
Pozdrawiam :)

[M_Patriota]

Rozumiem i zgadzam się z tym, co doradzasz w poprawie wiersza czy wierszy.
Zawsze, czy często w wierszu treść nie zagra tak, jak by sobie życzyli, czy jak powinien wiersz brzmieć[?]
Co do myślenia, to myślę bardzo pozytywnie i uważam, że dzięki tej pozytywności nadal żyję i jak na moją sytuację to jeszcze sobie nieźle radzę.
Jeśli pochodzisz z Kresów i już bez różnicy, czy z Lwowskich, czy z Wileńskich,
to jesteś moim ziomkiem, bez względu, czy się urodziłeś na Kresach, czy już na Górnym Śląsku.
A Podlasie odwiedzaj jak najbardziej, dużo za te parę lat się zmieniło!
Białystok remontuje drogi, buduje dwupasmówkę z Białegostoku na Warszawę.
A i u krewnych może dużo się zmieniło na lepsze?
Życzę miłego pobytu na Ziemi Podlaskiej.

Co do wiersza, to może będzie lepiej tak w pierwszym wersie?
A reszta bez zmian.

Budząc się razem z ptaszętami,
Świtanie dnia jest narodzeniem nowego życia.
I że się dzisiaj słońce zejdzie po raz który,
Wstając znowu, będzie się miało coś do zdobycia.

Pozdrawiam serdecznie z Podlasia