Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przepraszam, LadyC za komentarz do komentującego,



"Godzić się nie musisz, a nawet nie możesz (w swojej zawziętości"

teorie spiskowe mają się świetnie


Ale za to z Twojego rozumowania wynika, że proste wiersze tworzą tylko prostaki, czyli Ci, którzy nie myślą i nie pracują nad wierszem.

proszę po raz kolejny nie odnosić się do komentującego, tylko do komentarza, i proszę nie insynuować, gdzie ja takie słowa powiedziałem, że proste wiersze pisze prostak, bo wkładanie słów do czyichś ust jest już Wijową manierą

p.s ja odniosłem się do treści pańskiego komentarza a pan mnie znów obraża i wkleja w usta słowa których nie powiedziałem.


jeszcze raz przepraszam że pod wierszem robię bałagan
pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kiedy Ty (i to pierwszy) odnosisz się do mojego komentarza (tymi słowy: niestety nie mogę się zgodzić z tym komentarzem, wiersz nie jest prosty, jest przemyślany i co najważniejsze dopracowany,można interpretować na wiele sposobów, bo słowa bawią się znaczeniami, to wtedy jest OK! A kiedy ja odnoszę się do twojego komentarza komentującego moje słowa, to już z mojej strony jest be. Ale czyż nie jest to Twoja typowa mentalność Kalego.
Jeżeli jesteś taki święty, taki czysty, dlaczego nie zacząłeś komentarza wprost np. od słów: 'ważne, że wiersz jest przemyślany i co najważniejsze dopracowany...'. Ale Ty oczywiście wolałeś mnie zaczepić, czyli bardziej odnieść się do tego, co ja sam napisałem o wierszu, niż odnieść się do samego wiersza.

Nawet tutaj przyszedłeś za mną, za moim komentarzem, a mówisz o teoriach spiskowych.

Ależ zapewniam Cię, że nie odniósłbym się do komentującego i komentarza, gdybyś swoje uwagi o przemyślnym i dopracowanym wierszu nie miał w opozycji do mojego zdania, że wiersz jest prosty, bo jakoby nieprzemyślany, niedopracowany. Jakby to co jest przemyślane i dopracowane nie mogło być proste, bądź też, że coś prostego nie można interpretować na wiele sposobów.

To pan tak uważa, że ja pana obrażam, że wklejam jakieś słowa w pana usta. Bo ja uważam, że to pan zachowuje się niestosownie i to tak samo w stosunku do mnie, jak i do autorki, dezawuując prostotę wiersza, byle tylko na złość mi dowalić, czyli zrobić WiJa na szaro, upokorzyć go. Pozdrawiam
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Achtung achtung! Mała płaczliwa dziewczynka w swojej piaskownicy! Nie odzywać się. Nie ruszać. Nie zabierać grabek. Nie pyskować.
Grozi banem, zamknięciem tematu i wyzwiskami na pw.


Nie rozumiem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • dokąd zmierza świat zbłądzony kuluarów i wapiennych wzgórz toż to sztos tych wróżb zbłądzonych rozprzestrzenia się z granitem fal i mórz zwiędłych myśli i padołów spocznie pierś na czyimś łonie twa braterska siła płonie złączy w jedną myśl te dłonie tu bez zdrajców i bez kar mocne pięści swych potomków wielu ludzi co tuś miał powrzucali do tych worków dotknij nieba dotknij siebie ołowiane dźwięki tudzież ścielą to armatni piętrzy kurz co w niebie co wojenni to widzieli glebą złote sidła złotych ciał na wojenkę szli niemrawą poszli w kłody cierpkich pał po rozstaniach w noc kulawą niech ich nie chce nawet sąd nośne ciała błotem prysły od strumieni trupów wyszedł błąd w końcu do wolności przyszły jeszcze tylko jeden ruch dzieli ich od zwyciężenia na rozdrożu srogich wzgórz mieści się ich siła kat marzenia bo kadzidło tylko świeci w noc zbawienną opieszałą dla walecznych sobie biedzi w chwilę spocznie siłą tą wytrwałą pańska myśl jest na rozstaju woła o pomstę do nieba zakazane jak to w baju wszystko się w myśl onieśmiela nie chciej ryczeć nie chciej płakać żądło skarbu smród wydziela bardzo wątło jest tu wracać szukać ciebie co niedziela bo nadzieja jest ostatnia miłość nie chce wierzyć w cierń który miażdży poniewiera nocną twarz co rodzi pień
    • @Waldemar_Talar_Talar  Czasami błądzenie bardziej uczy niż najmądrzejsze księgi. No i  "błądzenie jest rzeczą ludzką".  Ale rzeczywiście - lepiej nie błądzić, gdy się wyraźnie drogowskazy. :) Pozdrawiam. 
    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję, pozdrawiam!
    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za odwiedziny .Pozdrowienia z zaśnieżonej wsi-;)…mamy zime

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Lenore Grey Piękny paradoks w tym ostatnim wersie - poszukiwanie tego, czym jesteśmy już otoczeni, ale czego nie potrafimy rozpoznać. Obraz kraba i perły w potrzasku szczególnie zapadł mi w pamięć. Piękna miniaturka.  Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...