Prahistoria

[Marta_Raczyńska]

Schodzę coraz głębiej. Warstwy popiołów i gliny
powlekają brzusiec naczynia; palec boży na wysokości
ucha (perkoziej główki). Pępek. Pępowina. Następna
poszlaka w poszukiwaniu wykładni czasu: kto wspomni

Boscha, rozjątrzy diabła w dzbanku? Powiedz albo
powiedź mnie na pokuszenie; rozetnę wszystkie chore
miejsca, z których jak krew wysączy się symbol
i które – pełne ropni, zakrzepów – zastygną,

nim odnajdę dno: pierwsze wyciosane ostrze.

[Sylwester_Lasota]

wiersz do wgryzania :), intrygujący jak pytanie: co było wcześniej?
pozdrawiam i do poczytania :)

[Anna_Para]

Marto,

znam tekst, już się o nim wypowiadała, zostawiam tylko ślad, że nadal i, jak zwykle u Ciebie, świetny wiersz.

Cieplutko,

Para:)

[Rosa Anna]

Bardzo ciekawy wiersz. Zmieniłabym tylko w tytule "a" na "e" - brzmiałoby wówczas: "prehistoria"

Szczególnie udany fragment jest ten z Boschem i dzbankiem :)
Pozdrawiam

[Grażyna_Kudła]

Zarówno koncept, jak i forma mogłyby być dobrym kawałem uczciwej poezji z niebanalną, świeżą metaforyką, z nasyceniem, znaczeniami.
Wykon taki jakiś oschły, te dopełniaczówki:

Warstwy popiołów i gliny
brzusiec naczynia
wysokości ucha
wykładni czasu

Dlatego kupuję tylko tę część:

Schodzę coraz głębiej.
Powiedz albo
powiedź mnie na pokuszenie; będę rozcinać wszystkie
chore miejsca, z których powoli wysączy się symbol.
Pełen zakrzepów - zastygnie, nim odnajdę

dno, pierwsze wyciosane ostrze.

Pozdrawiam
|:)

[Marta_Raczyńska]

dziękuję wszystkim za chwilę uwagi. co do dopełniaczówek - widzę, ale wiersza już nie tknę, bo ostygł:) cieszę się, że mimo wszystko Czytelnik znalazł coś dla siebie:)

Rosa Anna - "prahistoria" i "prehistoria" to dwie odrębne kategorie. przedrostek "pre-" mówi o autonimicznym, zupełnie oddzielnym odcinku czasu, a mnie zależało na podkreśleniu ciągu, przenikania się prapoczątku, całości dziejów aż do dnia dzisiejszego. o spójności prahistorii, historii i chwili obecnej. to bardzo ważne, dlatego zmiana tytułu jest niemożliwa:)

pozdrawiam serdecznie!