Spowiedź liryczna

[Adrian_Poraj]

Spowiadam się ludziom i światu,
że jestem inny niż większość,
nie biorę udziału w wyścigu szczurów,
nie oddaję czci mamonie.

Czym więc zawiniłem,
że czuję się jak nędzarz na salonach,
chodzeniem często w obłokach,
tym, że odbieram jak antena
najczulsze impulsy dobra i zła?

Jestem tylko jak ziarnko piasku
pędzone przed siebie przez nawałnice,
nie wiedząc kiedy się zatrzymam.

[Baba_Izba]

Podmiot liryczny jest niezbyt konsekwentny w swoich wynurzeniach:
z jednej strony -"nie biorę udziału w wyścigu szczurów,
nie oddaję czci mamonie.", z drugiej - " czuję się jak nędzarz na salonach". Salony pełne są ludzi z mamoną, albo triumfatorów
"wyścigu szczurów".
Trochę za dużo na raz umieściłeś w wierszu, podoba mi się myśl
wiodąca w wierszu.
Pozdrawiam
- baba

[Kalista_Zachary]

Rzekłoby się - prawdziwy chrześcijanin ;)
pozdrowienia!