Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kilka minut tylko
głębokiego
beztroskiego
odpoczynku

w tym czasie odtruj nas
błagam
wykorzystaj ten czas
nie chcę znać tajemnicy
jeśli trzeba
postępuj nielegalnie
zezwalam na środki
niedopuszczalne

delikatnym muśnięciem
znieczul mnie
chociaż
oddechem

zbrodnia usprawiedliwiona
sama składam się w ofierze
licz na wyrok łaskawy
zrozumienie i chwałę
bohaterski czyn
słuszną sprawę

gdy będzie już po wszystkim
opuścisz swoje ciało
wzniesiesz się
i pomyślisz
tak niewiele brakowało

ja zaczerpnę głeboki
oddech przebudzenia
wypoczęta
ominę zwłoki
znajdę
nowy punkt skupienia

niech tylko ta myśl durna
trzyma się z daleka
niech się do żalu nie skrada
niech swoje odczeka

i zawiśniesz dumnie
uniesiony chwałą
myśli durnej strażnik
między nędzą ziemi
a niebios odchłanią

Opublikowano

jeśli sama składasz się w ofierze to jeszcze Cię dużo zostało co brzmi w ostatnich strofach.Więc może ofiara tak nie do końca. Ale to tylko taka drobna uwaga. Wiersz oczywiście do przemyśleń. Pozdrawiam MM

Opublikowano

Wiersz z "myślą", ale ma swoje wady.
Po pierwsze jest za długi. Po drugie niektóre sformułowania są zbyt patetyczne (np. oddech przebudzenia....i dwa ostatnie wersy).
Po trzecie niekonsekwencja w stosowaniu rymów. Raz występują, a raz nie.
Generalnie forma do przemyślenia, chociaż treść fajna.
Pozdrawiam serdecznie
Lilka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...