Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


nawet najbardziej skomplikowane origami
ma początek w dwóch wymiarach
i oczekiwaniu


do tego miejsca zawsze wracam
gdy się w życiu pogubię
ono jest we mnie i jest też naprawdę
zjawisko przedziwne
kopuła widnokresu i płaska płyta ziemi
zapieczętowane
nieprzerwaną linią widnokręgu
jakby Stworzyciel zamknął w tym miejscu próbkę
sprzed stworzenia

obmyślam barwę
ubieram w nią kształt
nadaję osobowość i osobliwość
przydzielam hierarchię wartości
datę ważności i cenę

tutaj
wiatr ściera wszystko i szepcze
-tak było na początku
Opublikowano

A gdyby, skrócić (mocno), co Ty na to?

nawet najbardziej skomplikowane origami
ma początek w dwóch wymiarach
i oczekiwaniu


do tego miejsca zawsze wracam
ono jest we mnie i jest też naprawdę
kopuła widnokresu i płaska płyta ziemi
zapieczętowane
nieprzerwaną linią widnokręgu

tutaj
wiatr ściera wszystko i szepcze
-tak było na początku

Alee ciachnęłam, aż mnie zabolało!
Serdeczności świąteczne
- baba

Opublikowano

Ja bym nic nie zrobiła. Piękny wiersz.....
Z serii "żywe mięso". :)

"do tego miejsca zawsze wracam
gdy się w życiu pogubię
ono jest we mnie i jest też naprawdę"

Do tego wiersza pewnie wrócę nieraz.... Pozdrawiam Autora. :)


Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie; krawcowa!
NowyVegaNowyVega!
Nie rezygnuj z wiersza, jest w nim to "coś"fajowego".
Czasem krótki tekst bardziej przemawia, pozostawia czytelnikowi
pole wyobraźni. Np. wers 8 i 9, moim zdaniem niepotrzebnie wyjaśnia to, co pięknie mówi ostatni wers. Jednak każdy Autor sam wie najlepiej, jak ma ostatecznie wyglądać jego utwór.
Serdecznie pozdrawiam
- baba
Opublikowano

nie; krawcowa!
NowyVegaNowyVega!
Nie rezygnuj z wiersza, jest w nim to "coś"fajowego".
Czasem krótki tekst bardziej przemawia, pozostawia czytelnikowi
pole wyobraźni. Np. wers 8 i 9, moim zdaniem niepotrzebnie wyjaśnia to, co pięknie mówi ostatni wers. Jednak każdy Autor sam wie najlepiej, jak ma ostatecznie wyglądać jego utwór.
Serdecznie pozdrawiam
- baba


Dnia: 2012-12-30 18:52:11 napisał(a): Baba Izba

Baba
opinie i uwagi portalowiczów są dla mnie bardzo cenne
dlatego dziękuję za zauważenia i konstruktywne rady
z wiersza nie rezygnuję
mam takie teksty które mielę i tnę i doklejam i nadal coś z nimi nie tak
ten właśnie do nich należy
owszem masz rację wers 8 i 9 są powtórzeniem tego co powiedziane przedtem ale są też porównaniem do czegoś jeszcze niedookreślonego
do takich pierwocin
Odpozdrawiam równie serdecznie i wszystkiego naj z Nowym Roczkiem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • Będę taką jaką chce mnie Świat się wykoleja w słownikach Pojedynczych przechodniów Zbiór pusty jest elementem Każdego zbioru ludzkiego też To ja dziś, ogłaszam się tym pustym Dobrze już, biorę to na siebie Jak zbyt słoneczne miejsce w autobusie bez firanek Mkniemy na południe Z tyłu Nocny Kowboj z kumplem Od którego idzie chłód Walczy skubani ze mną o pusty zbiór  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...