nie wypada

[Jan_Nepomucen]

każde miejsce jest dobre
by umieścić w nim wyobraźnię
i każdy czas jest właściwy
w czekaniu na powrót
żeby znów dotknąć ziemi
jakby wszystko miało się dopiero zacząć

nie będące abstrakcją
do pierwszego potknięcia o siebie
kiedy znów sobą muszę być i tobą
w interpretacji ciepła cieni
i irracjonalnych lęków
przed tym co się jeszcze wydarzy

teraz spokój rozlewa się we mnie
jak kołujący nad łąką bocian
otwierający paczkę światła z ciepłej strony
skrywającej wstyd ucieczki w głąb
dobrze zorganizowanej tajemnicy
że nawet nie wypada jej zgłębiać
jak sacrum istnienia prawdy i nadziei

jest jeszcze we mnie coś co pozwala
przetrwać w prostokącie ścian
- drzwi otwarte na świat
i krzyż który dźwigam do swojej kalwarii

co miało się stać to się stało
krzyżują się i plączą chwile
już w chwili wyjazdu tęskniąc za powrotem
i słowa powracają słowem
jak jaskółki do gniazd pod dom
który tutaj stoi chyba tyko po to
by z bliska zobaczyć to czego próżno szukać
nawet uzbrojonym okiem

[WiJa]

Jest co podziwiać, podziwiam więc. Pozdrawiam

[Zdzisław Antolski]

Wiersz zawiera ładne obrazy i niebanalne myśli. Ale składa się z niezwykle długich, rozbudowanych zdań, co przywodzi na myśl pracę naukową, zamienioną w poezję. Utrudnia to czytanie ze zrozumieniem. Więcej prostoty :) Pozdrawiam.

[Alina_Służewska]

a tutaj spory kawałek dobrej poezji

pozdrawiam :)

[Wawrzynek]

Januszu, bez podpisu Twoje wiersze poznaję od pierwszej strofy.
Bardzo podoba mi się druga i trzecia strofa.
Tylko co do trzeciej, mam jedną marudkę: spróbuj zniwelować ące...
kołujący, otwierający, skrywającej
Pozdrawiam.