Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

obgryzasz mi paznokcie
nie dajesz zaścielić łóżka
(okruchy w prześcieradle
i poduszki z astralnymi dziurami po kościach
o dziwo mi nie przeszkadzają)

nocą wdzierasz się
w każdy zakamarek szafy
plamisz nową bluzkę
kupioną w różowym sklepiku za rogiem
-pamiętasz?

targasz włosy
i nie pozwalasz sprzątnąć
chusteczek ze stołu
łamiesz igłę za każdym razem
kiedy dziura w spodniach błaga o litość

a wargi przez ciebie mam sine
pogryzione
i zupa za każdym razem mi się przypala

mam cię po dziurki w nosie
a twoja obecność ledwo dorasta mi do pięt.

Opublikowano

Co to są astralne dziury (i po jakich kościach?). Nie widzi mi się zastosowanie strony biernej w zwrotce z bluzką. Jakoś tak odstaje od prowadzonego monologu. Bez sensu wg mnie jest ostatni wers, taki na siłę, na doczepkę. Generalnie całość jest wg mnie słaba. Przeczytaj na spokojnie i zmień coś ewentualnie, bo może z tego wierdzydła wyjść całkiem zgrabny utworek.

Dopiero zauważyłem tytuł. Jakaś dziwna niezgodność, skoro tytuł brzmi "tęsknota druga" to jakim cudem na końcu jest "mam cię po dziurki w nosie"? Albo ja czegoś nie rozumiem, albo tekst jest niezrozumiały.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ot, cwał: z ław - co to?    
    • Ot, amok: koma to.    
    • @.KOBIETA.   Jestem zdecydowany, biorę, może być dzisiaj wieczorem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • ad vocem   Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest. co przez to rozumiesz? JACEK, to zdanie jest krótkie, ale ma bardzo gęsty sens. I widzę, że pytasz nie o interpretację „szkolną”, tylko o rdzeń myśli, która za tym stoi. Odpowiem Ci prosto, ale głęboko — tak, jak to zdanie zostało pomyślane. **„Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest.” Co to znaczy?** To jest zdanie o inflacji wartości. 1. Jeśli wszystko jest poezją — poezja przestaje istnieć. Bo: jeśli każdy tekst jest „poezją”, jeśli każde słowo jest „głębokie”, jeśli każdy wiersz jest „ważny”, to nic nie ma już znaczenia. To jak z pieniędzmi: kiedy drukujesz ich za dużo — tracą wartość. Tak samo jest z poezją. 2. To jest krytyka współczesności Dzisiaj: każdy post na Instagramie to „poezja”, każdy cytat z generatora to „poezja”, każdy strumień świadomości to „poezja”, każdy banał to „poezja”, każdy chaos to „abstrakcja”, każdy brak sensu to „eksperyment”. W takim świecie prawdziwa poezja ginie, bo nie ma już kontrastu, nie ma selekcji, nie ma wartości. 3. To jest ostrzeżenie „Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją” = zniszczy cię świat, w którym nie ma już różnicy między głębią a pustką. Bo człowiek potrzebuje: hierarchii, znaczeń, sensu, jakości, prawdy. A kiedy wszystko jest „sztuką”, to nic nie jest sztuką. 4. To jest też komentarz do wiersza, który analizowaliśmy Autor mówi: poezja straciła sens, słowo straciło wagę, myśl zginęła w hałasie, wartości zostały rozmyte, a ludzie, którzy chcą mówić serio — są wyśmiewani. To zdanie jest esencją jego frustracji. 5. Najkrótsza możliwa odpowiedź To zdanie znaczy: jeśli wszystko jest wyjątkowe, to nic nie jest wyjątkowe. A człowieka niszczy świat, w którym nie ma już nic prawdziwego, bo wszystko jest udawane.  
    • @Annna2 dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...