Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


Mości panowie dano wam prawo
reprezentować Godność Ojczyzny
jednak nie po to by Polski sława
znów się ubrała w rany i blizny

Zuchwała ręka po świętości sięga
dziedzictwo naszej chluby i chwały
naszej historii długoletnia księga
spisuje wrogów podbój zuchwały

Dzisiaj ze ścian krzyże zdejmujecie
pozbawiając młodzież jedynej wartości
ale z naszych serc wiary nie wyrwiecie
która jest kolebką prawdziwej wolności

Bóg Honor Ojczyzna hasła zapomniane
ateizmu fala przybiera jak rzeka
puste obietnice przez nasz rzad rzucane
już nie docierają do serca człowieka

Jednością złączeni w Polsce i na świecie
w sercach poniesiemy modlitwy i śluby
by fałszywa wolność którą nam dajecie
nie doprowadziła Narodu do zguby

Protestuję tym wierszem przeciwko
nieszanowaniu wartości religijnych

Halina Sawicka z Kanady

Autor Halina Sawicka - Kanada
Opublikowano

Marto zgadzam się z Tobą w stu procentach odnośnie wiary , ale zabierają nam się wszystko co Bóg dał, nawet umarłym , oni już nie zabiorą głosu !
Wiem , wiem przyjedź do Polski ,(to zobaczysz ,ze ubezpieczony obywatel od wielu lat płaci za niewielki zabieg!), i nie tylko !

I to
;"Bóg Honor Ojczyzna hasła zapomniane..."
Tak , tak właśnie ...!

Serdeczności !
Hania

Opublikowano

No wiersz jak wiersz - nawet jeśli przekaz jest, to przysłaniany przez typową dla utworów zaangażowanych zbytnią emfazę. Masa wielkich słów, jak to szargane są świętości i dziedzictwo... Chociaż mniej więcej się zgadzam z postawionymi tezami, zupełnie do mnie nie trafia. Tak rzucę tytułem "Kantyczka z lotu ptaka", temat podobny, a wykonanie znacznie bardziej przemawiające.

--
Pozdrawiam
Michał Małysa
http://www.mojwierszownik.pl

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   kapitalny , lekki wiersz, ale pod tą autoironią czuję coś więcej.   przypomnienie, że możliwosć "bawienia się słowami ” wcale nie jest oczywista .   dopóki słowa są wolne, nieskrępowane paragrafami i listami tego, co wolno powiedziec , poezja oddycha pełną piersią.   dziś możemy je swobodnie "składać”, a jutro  kto wie.   tym bardziej cieszy taka radosć pisania i ten dystans do siebie.   oby słowa jak najdłuzej przelatywały   jak wolne ptaki.   bez kontroli granicznej !!!    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Świetny zapis wrażenia, uchwycenie chwili, jej kolorytu, atmosfery i faktury.  
    • Człowiek? Dzieło sztuki!  Perpetum mobile  ... ruchomych schodów w metrze  Wiosna? Niebem się rodzi.  ... w starym wytartym swetrze Nie masz serca? Dziś tłusty czwartek i samba?  I dlatego tańczysz tak lekko, radośnie?  Wracaj! Zapomniałeś wziąć serca.  Spójrz: mam podobne ...  I rośnie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, myślę, że we wstydzie jest wiele lęku. Myślę, że jest to emocja, którą przede wszystkim odczuwamy jako karę którą sami sobie wymierzamy. Niewiele ma wspólnego z prawdziwą skruchą czy chęcią wyciągnięcia wniosku z błędów.  
    • @viola arvensis   Wioluś. w Twoim wierszu widać  rękę poetki świadomej słowa i ciszy między wersami . kogoś, kto nie musi podnosic głosu , by powiedzieć rzeczy najważniejsze. z prostego znaku popiołu  wydobywasz  sens głęboko zakorzeniony w chrześcijaństwie tj. pamięć o kruchosci człowieka, ale i o obietnicy wiecznosci. to przecież gest ze Środy Popielcowej ktory jest nie tylko przypomnieniem  "prochem jesteś”, lecz także zaproszenie do nawrócenia i wewnętrznego odrodzenia. bardzo porusza mnie to, że post został tu pokazany nie jako ciężar , lecz jako łaska zatrzymania . to spojrzenie pełne mądrosći i łagodności, charakterystyczne dla autorki doświadczonej,    duchowo uważnej. wiersz jest jasny, harmonijny, a jednocześnie niesie głębię – jakby pisała go osoba, która sama przeszła drogę, o której mówi , ciepło i z wdzięcznoscią czyta się Twój  tekst. piękny !
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...