Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

https://picasaweb.google.com/103276734392610294633/DropBox?authkey=Gv1sRgCP_OxOzYhvL2mQE#slideshow/5775745163602602290
Kiedy koguty zapiały,
Noc mijała, a dzień świtał.
Czas wczesny ze mną się przywitał -
I myśli ze snu się wzięły:

Od tej pory nie mogłem spać -
Myślałem nad życiem, com stracił?!
Fakt taki, aż tylko się bać,
Bo to nie sen, czym w życiu zapłacił.

Z olszyn na pobliskie drzewa ptaszęta przybywały
I przy wiejskim domu rozgrzewały szalone swe śpiewy.
Moje tęsknoty ciągle nie ubywały -
A z faktem w jakim jestem, debatę podjęły.

Myśli moje snuły się po Podlasiu i Śląsku,
Ale ja jednak w barłogu byłem.
Tutaj w tym miejscu, gdzie mój urodzonek w tym związku,
https://picasaweb.google.com/103276734392610294633/101MSDCF05?authkey=Gv1sRgCLHQ8s6n9N_YMw#slideshow/5808002783492709138
Skąd o pięknym dzieciństwie śniłem.

Na oknie pelargonia stała przekwitła,
Niemniej liście lubiłem nie raz powąchać.
Zamyślając się, świadom będąc jaka czeka mnie bitwa,
To chciałbym nawet pod ziemię się zapaść.

Pies sąsiada szczekaniem ujadał,
Pozbawiając mnie w ogóle już dalej zasnąć.
Słońce było już zeszło - cień z "duli"* na dom padał,
A ja dalej bez snu musiałem brnąć.

Ptaszyna coraz to bardziej stawała się krzykliwa,
Jaskółki tuż nad brukiem ulicy fruwały.
A dusza moja chora i urodzeniem wrażliwa -
Musiała przełykać uraz kalectwa trwały.

Objaśnienie: z "duli, dula"* - autor wiersza miał na myśli gruszę,
która między dwoma sąsiedzkimi gospodarstwami stała.
Wiersz został napisany w grudniu 2010 roku.
Natomiast historia autentyczna do której autor sięgną miała miejsce latem w 1988 roku,
gdy przebywał w domu rodzinnym podczas odwiedzin ze Śląska.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • byli jak wszyscy  nie dostrzegali  że świat  jest dla nich  a nie odwrotnie    a ona i on  dla siebie    długo o tym myśleli    zbyt długo  przyglądali się życiu   teraz nie czekali już  na wschody zachody  chłonęli siebie  każdą chwilą   byli i ogniem i wodą  ziemią i powietrzem    byli cudem  którego szukali  ... 8.2026 andrew   
    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...