****

[Judyt]

Może jest, choć wydaje się że go nie ma,
że pusto wokół że jakby wskazówka goniła
drugą a rozwiązania wciąż niegotowe

światło mniej widoczne na drodze cienie
zakrywają prześwity w liściach ich strukturach
nakładają się na siebie potem spadają

te ciche cmentarze wiedzą jak to będzie
mapy skośne ścieżki parkowych alei dłużą się
niczym powietrze nieogarnione, słyszę

jak niewidomy swoją białą laskę, dotykiem
bo dane mi było, czytam progi serc
bo dane mi było, być

[aluna]

"w " takiej rzeczywistości postawił nas Bóg !
"...
te ciche cmentarze wiedzą jak to będzie
mapy skośne ścieżki parkowych alei dłużą się
niczym powietrze nieogarnione, słyszę

jak niewidomy swoją białą laskę, dotykiem
bo dane mi było, czytam progi serc
bo dane mi było, być "

W tym właśnie Judytko cała Twoja mądrość pisania!
I za to właśnie cenię Twoje pisanie!
Serdecznie!
Hania

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hmm...nie bardzo ją sama widzę, ale jeśli coś w tym jest
to się cieszę w swojej chmurności Haniu. Przez około godziny
mnie nie było byłam pomyśleć, J. odwzajemniam serdeczności

[innocenty_prędki]

murzyn z białą laską
dotykiem
czyta progi felg
;P

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mowy o murzynie nie było, ale jak humor Panu dopisuje to dobrze, J.

[Baba_Izba]

Podoba mi się Twój wiersz Judyt, jest w nim urokliwy niepokój,
zmuszający do chwili zadumy, zastanowienia się nad sensem bytu.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Serdeczne dziękuję Izo, miło Cię gościć u siebie choć chwilkę.
Refleksja Twoja cenna J.

[Adrian_Poraj]

Ładny, nastrojowy wiersz. pozdr.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Adrianie (:J.