Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Chyba, że zwietrzy jakieś bonusy
lub choć o jeden szczebel w karierze
wespnie się poza swoją kolejką
to wtedy nagłos nada w eterze

tudzież na łamach choćby szmatławca
albo poczytnej, lecz lichej prasy
także z balkonu gotowy krzyczeć
czyniąc to w imię sławy i kasy.

Pozdrawiam serdecznie
HJ
Opublikowano

Za zaszczyty i za zyski,
za koryto pełnej miski,
czasem bezinteresownie,
by zaszkodzić komuś słownie -
ludzie wtedy gadać skorzy,
cicho, głośno, lepiej, gorzej.
Lecz dla dobra ogólnego
nie przekażą nic ważnego.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jeszcze ci łokciem taki kuksańca
zada lub w kostkę kopnie znienacka
bo gdy do celu ktoś na przeszkodzie
to on się nigdy z takim nie cacka

a gdy do pracy stanąć w szeregu
trzeba by stawić czoła wyzwaniom
on zadekować się zawsze zdoła
lecz gdy się z bliska przypatrzeć draniom

to nieraz człowiek mocno się zdziwi
szczególnie, kiedy przed lustrem stoi
bo drań ma przecież nasze oblicze
i głupie żarty sobie z nas stroi.


Pozdrawiam serdecznie
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wiatr hulaka, fakt to znany
nigdzie miejsca nie zagrzewa
bo gdy biednym nie dmie w oczy
czai się w koronie drzewa

potem zniża się ku ziemi
i z sił całych dmucha w żagle
raptem jakby ręką odjął
błoga cisza aż tu nagle

u hodowców ananasów
huraganem niszczy pola
jeśli taki jego kaprys
i szelmowsko wredna wola

tylko jakoś ananasów
tych dwunożnych wciąż omija
bo to kumple od rozróby
i z paszportem włóczykija.


Pozdrawiam serdecznie
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


O, to jest złota myśl, a nawet przezłota! ;-)
Nic o nas bez nas, więc w myśl zasady
ja jestem święty, lecz innym rady
mogę na lewo oraz na prawo
dawać i czekać aż ktoś bić brawo

będzie, ponieważ ja nic nie kadzę
jedynie słusznie, rozsądnie radzę
a to, że ktoś tam w czoło się stuka
to ja mu krótko - idź do kaduka

bo każdy chce być tym, co to wiedzę
pojął największą a to, że siedzę
na tym najniższym szczeblu drabiny
stąd to pukanie, uśmieszki, drwiny.


Pozdrawiam serdecznie
HJ

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ja w tej materii mam inne zdanie
a jako przykład - kłaniam się nisko
gdyż tym modelem bez upiększania
jam jest, pan do domu, wielkie panisko

co to od rana z gazetką w dłoni
zająwszy całą sofy płaszczyznę
wołała do żony, która coś pichci
skarbie, przyjdź, nakarm swego mężczyznę

a potem przystaw stolik a na nim
schłodzone piwko, chipsy, paluszki
a gdy uniosę do góry głowę
zmień przesiąknięte potem poduszki.


Serdecznie pozdrawiam i dziękuję za odwiedziny
HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   24 czerwca 2023

       

        Przeżyłam. Myślałam, że umrę, ale przeżyłam. Gdyby mama nie trzymała mnie za rękę, byłabym pewna, że już jestem martwa.

        Kiedy ratownicy weszli do domu, wszystko wydawało się snem. Głosy się rozlewały. Z ledwością podnosiłam powieki. Czułam spalony szpinak, który gotowałam chwilę wcześniej. Pytali mnie, co brałam. Nie byłam w stanie im powiedzieć. Język mi spuchł, a ciało zesztywniało. Na noszach znosili mnie do karetki. To był trzeci raz, jak jechałam karetką, ale pierwszy na sygnałach.

        Na SORze odzyskałam mowę. 

        - Fenibut - powiedziałam lekarzom.

        Do tej pory mnie trochę bawi, że musiałam im tłumaczyć, co to jest. Znalazłam to gdzieś w internecie. Pisali, że to sowiecki lek uspokajający, neuroprzekaźnik receptorów GABA. Miał działać jak pregabalina. UWIELBIAM pregabalinę. To prawie jak alkohol, ale jest lepsza. Nie chodzi się po niej na skos i nie sepleni jak kaleka.  

        Chyba powinnam się przedstawić. Cześć, jestem Laura, a to jest mój dziennik. Mam dwadzieścia lat i jedyne osiągnięcie na moim koncie to wygranie konkursu recytatorskiego w pierwszej klasie liceum. Jestem ćpunką. Ale nie taką zwykłą, co bierze wszystko jak leci. Nie, ja lubię wiedzieć. O wszystkim, co biorę, czytam. Wiem, jak co działa, z czego jest zbudowane i jakie są konsekwencje ćpania tego. To ważna wiedza, gdyby coś poszło nie tak (wczoraj poszło k o s m i c z n i e źle). Szkoda, że nigdy nie byłam dobra z chemii. Tak to bym poszła na studia. Może w przyszłości stałabym się drugą Lori Arnold albo Walterem White’em. W sumie mogłabym iść na ASP, tyle że ciotki mi powtarzały, że po tym to tylko malowanie portretów na Krupówkach.

        Nie wiem, czy ktokolwiek poza mną przeczyta ten dziennik, ale jeśli tak - niech uczy się na moich błędach. Narkotyki to ścierwo, a ja zrozumiałam to za późno. Teraz leżę w psychiatryku i wątpię, że szybko mnie wypuszczą. 

        Zadomowiłam się na oddziale. Nie jest najgorzej. Pielęgniarki są miłe, uśmiechają się do mnie, kiedy przychodzę po papierosa. Nie możemy ich trzymać przy sobie, wydzielają nam po jednym co godzinę i to jest najbardziej przejebane. Jedzenie też mają dobre, nie to, co na innych oddziałach. Kiedy leżałam na nefrologii, dawali same pomyje.

        Miałam w planach przespać cały pobyt tutaj i obudzić się, gdy odejdą głody. Staram się nie myśleć o kreskach i blantach, ale one same do mnie przychodzą. I Dawid nie pomaga. Jeszcze trzy dni temu piliśmy razem wódkę, a teraz jest tu razem ze mną, bo pomieszał perazynę z alkoholem i fetą. Twierdzi, że ledwo go odratowali, ale ja wiem, że buja. Mógł co najwyżej dostać niewydolności wątroby. A zamknęli go, bo jest po prostu pieprznięty.

        Przed chwilą wołali na leki. Teraz papieros. Dają mi te same tabletki, co przepisał mi psychiatra, tylko dawkę zwiększyli. Przyjmuję to z ulgą, bo będzie się lepiej spało. 

        Kończy się pierwszy dzień mojej trzeźwości. To przerażające. Odkąd pamiętam, jestem na haju. Zawsze załatwię sobie pieniądze. Jeśli nie biorę od mamy, to daje mi babcia. Do tej pory nie wiedziały, na co wydaję. Żle, że się dowiedziały. Nie, nie mogę tak myśleć. Przecież chcę z tego wyjść. Kurwa, Laura, tak będzie dla ciebie lepiej, zrozum to wreszcie!

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...