Gdy nie dzwonisz

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję serdecznie, Krysiu. :)
I odwzajemniam z nawiązką! :)))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Ci, Lilko, za Twój jak zwykle życzliwy i pełen ciepłego humoru komentarz. No i za pochwałę wiersza, niekoniecznie w pełni zasłużoną. :-)))
Ściskam serdecznie.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nato droga, najwyraźniej preferujemy inne środki stylistyczne. W pierwszym zacytowanym przez Ciebie wersie wyraz "tak" jest całkowicie celowo powtórzony i służy podkreśleniu odległości w czasie i przestrzeni, a przy tym także dodaje melodii wierszowi. W drugim cytacie "szkoda" miała być właśnie polna i kojarzona z wejściem w szkodę jakiegoś zwierzęcia domowego - to taki troszeczkę żart. W trzecim cytacie - nie wiem, dlaczego przecinek miałabym zamienić na "i"? Po co? Nie zmieniłoby to znaczenia zdania, a tylko zaburzyłoby rytm i spowodowałoby zagęszczenie spójnika "i".
W każdym razie bardzo Ci dziękuję za wizytę i poświęcony czas. Miło, że do mnie zaglądasz. (Ja też czytam wszystkie Twoje wiersze, chociaż nie zawsze umiem skomentować).
Pozdrawiam. :)

[Janusz_Ork]

Oxyvio, Twój wiersz dedykowany, bardzo osobisty, ale po przeczytaniu musiałem się uśmiechnąć (jakże znam takie stany), bo jak się jest samotnym pragnie się i marzy. Jak już się ma kogoś kochanego, to znowu ten niepokój: dlaczego się nie odzywa, dlaczego nie odpisuje, dlaczego nie dzwoni. Twój wiersz wyraża ten niepokój, a ja pomyślałem sobie - obojętnie jak by się nie układało, nigdy nie ma spokoju. Pozdrawiam serdecznie i życzę oby się układało i ułożyło jak napomyślniej.
J.

[Nata_Kruk]

Oxyvio, wiem, że "tak" było celowo powtórzone, jedynie oddaliłam je od poprzedniego.
Co do "szkody", sorry, mnie to słowo akurat nie bardzo, ponieważ sąsiadujące wersy mają dosyć poważną "tonację",
ale widać nie zrozumiałam "żartu", trudno, moja wina...
Wers.."a w niej zamknięte wszystkie kontakty, numery".. załamał mi rytm, dlatego padła sugestia, z którą nie musisz się zgadzać.
Staram się zawsze w delikatny spośób coś sugerować i nie nakazuję zmian, odniosłam się jedynie do miejsc, które, wg mnie,
można było poprawić. Jestem amotorką pisania i "komentowania"... cały czas uczę się.
Pozdrawiam... :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Janusz, dziękuję Ci za fajny komentarz i bardzo dobrą interpretację tekstu - o to mi właśnie chodziło: o wyrażenie tego niepokoju, który podobno jest zawsze w fazie silnego zakochania. :-)))
Ja Tobie także życzę wszystkiego dobrego w życiu. Bądź szczęśliwy. :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nato, dziękuję za uwagi i absolutnie się nie obrażam, wszelkie kulturalnie wyrażone sugestie poddaję dogłębnemu przemyśleniu i często się do nich przychylam, jeśli uznam, że pomogą mojemu wierszowi. Nie uważam się za alfę i omegę, nikt taki nie jest i nikt nie jest obiektywny wobec własnych utworów. Poza tym takie grzeczne uwagi świadczą o tym, że Czytelnik bardzo uważnie przeczytał wiersz i myślał nad nim, a to bardzo cenne. :)
Ale tutaj po prostu nie zgadzam się z Twoimi propozycjami i mam nadzieje, że z kolei Ty nie obrazisz się o to?
Pozdrawiam serdecznie i jeszcze raz dziękuję.

[Kaliope_X.]

rozczulające wyznanie, troska o podtrzymanie więzi i łagodność w niespokojności... nade wszystko zaś uczucie, któremu brak wykrzyknika i znaku zapytania odbiera połowę pożądanej, wewnętrznej ciszy, stanu skupienia na drobnostkach i radostkach codzienności. brak sygnału to rozdarte myśli i kolejna lekcja, o sobie i o nim. uczyć się siebie wzajemnie, w takiej obustronnie zaangażowanej atmosferze, jest nie tylko radością - przede wszystkim darem.

pięknie to ujęłaś, Oxyvio. bardzo mnie Twój wiersz wzruszył i zamyślił.
pozdrawiam serdecznie,
Kinga.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kingo, Twoje komentarze same są poezją. Tka pięknie zawsze interpretujesz moje wiersze - w tak poetycki i tylko sobie właściwy sposób. Bardzo lubię Twoje komentarze i dziękuję Ci za nie. :)
Serdeczności.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przecież słyszę Twoje serce, Kocie. Nawet przez jazgot metra, huk tramwajków i autobusków, i przez tłum ludzki... I mam nadzieję, że i Ty czasami tez słyszysz moje serce, które rozmawia z Twoim?
Całuję. :)

[Oxyvia]

Bo robis na mnie wielkie wrazenie. ;-)))
A dlaczego Ty ciągle tak strasznie ksycys na mnie?

[Bolesław_Pączyński]

Ależ Ci ten Gródek służył budząc w Tobie tą niespożytą wenę ślicznie:)

Wysłane smesy bez echa zostają
w samotności cisza tak donośnie krzyczy,
kiedy skłębione myśli zewsząd kołatają
i serce zrozpaczone tęsknotą skowyczy.

Serdeczności Oxywio:)))

[Oxyvia]

Bolku, dziękuję za wierszowaną, pełna zrozumienia interpretację.
Tak, Gródek mi posłużył jak jakaś Muza! Tęskniłam bardzo, a jednocześnie piękno gór, lasów i jeziora nastrajało mnie bardzo poetycko.
Pozdrawiam najserdeczniej. :)